28. Ο μεταφυσικός
είναι κι αυτός φυσικός κόσμος

 



Δεκέμβρης 2001. Βράδυ, στο γραφείο της φίλης η οποία μεταφράζει το βιβλίο του Michael Newton, «Το Ταξίδι των Ψυχών». Στα τζάμια του δωματίου βλέπω απόλυτα γεωμετρικές και πεντακάθαρες λωρίδες φωτός, χρώματος μωβ, πράσινου, μετά πάλι μωβ και πάλι πράσινου, μέχρι την οροφή, όπου εμφανίζεται και μία κίτρινη λωρίδα. Ο χώρος είναι γεμάτος από αυτές τις λωρίδες φωτός με τα χρώματα, τις διαστάσεις και τις αναλογίες - σε σχέση με το δωμάτιο - όπως ακριβώς είναι ζωγραφισμένες. Μου περνά η σκέψη ότι το γυαλί βοηθά στο να βλέπω ευκολότερα την αύρα, κάτι που αποδεικνύεται γεγονός πολλές φορές στο μέλλον. Σκέφτομαι πόσες ακόμα υπέροχες εικόνες θα πρέπει να υπάρχουν στην πνευματική συχνότητα που δεν μπορούμε να δούμε...

Το μωβ είναι η ενεργειακή συχνότητα στην οποία πάλλεται η δόνηση της ανώτερης πνευματικότητας. Το πράσινο είναι η  συχνότητα που δονείται η αγάπη, και το κίτρινο η συχνότητα που εκπέμπει η σκέψη. Ας δούμε την αντιστοιχία με τον αόρατο κόσμο: το μωβ υλοποιεί την ενεργειακή συχνότητα της αύρας μας αλλά και της αύρας του βιβλίου που είναι υψηλά πνευματικό, το πράσινο υλοποιεί την καθαρή αγάπη και την ανιδιοτέλεια με την οποία μεταφράζουμε το βιβλίο αυτό και τέλος, το κίτρινο αντιπροσωπεύει την ενέργεια της διανοητικής σκέψης που καταβάλλουμε κατά τη μετάφραση.

Πουθενά στον κόσμο δεν υπάρχει τίποτα παράξενο. Ο φυσικός και αυτό που λέμε μεταφυσικός κόσμος είναι ένας και ο αυτός. Όλα είναι φυσικά· εφόσον τα βλέπω, δηλαδή σχηματίζονται κανονικά με είδωλο στον εγκέφαλο μέσω του οπτικού μου νεύρου, παύουν να ανήκουν στη σφαίρα του μετα-φυσικού΄ τα κατέστησα φυσικά, βλέποντάς τα.

Εάν έστω και ένας βλέπει κάτι, τότε αυτό είναι φυσικό.