30. Παρατηρώ την αλλαγή της αύρας μου

 

Ιανουάριος 2002. Βλέπω την αύρα γύρω από το χέρι μου. Το μπλε ελεκτρίκ υπάρχει όπως το έβλεπα, αλλά έχει σχηματιστεί αχνά, όχι έντονα όπως το μπλε, μια λωρίδα απαλού βιολετί. Πέντε μήνες από τη στιγμή που πρωτοείδα την αύρα μου, διαπιστώνω διαφορά. Το ίδιο παρατηρώ και μέσα στο σπίτι μου. Όλες οι επιφάνειες είναι καλυμμένες με αυτά τα χρώματα. Η σκιά του χεριού μου, όπως και όλες οι σκιές, συμπεριλαμβανομένων και όλων των αντικειμένων, έχουν γύρω τους την αύρα μου.

Διαπιστώνω, λοιπόν, ότι η αύρα εμφανίζεται και στη σκιά, όπως είναι εδώ δεξιά ζωγραφισμένη γύρω από το σώμα μου.

Χαίρομαι γι' αυτή την αλλαγή, αλλά γνωρίζω ότι αυτή είναι μονάχα η αρχή κι ότι έχω πολύ δρόμο ακόμη.

Επειδή έχω δει ανθρώπους με μωβ δόνηση που έχουν ακόμη προβλήματα να λύσουν, το ίδιο όπως κι εγώ, καταλαβαίνω με πόνο και κόπο πολλές φορές, ότι μπορεί να μην αρκεί μία ζωή στη συχνότητα αυτή, μέχρι να φτάσω να δονούμαι με ασφάλεια και συνεχώς μέσα στο Φως. Η βούληση της ψυχής μου θα το δείξει αυτό στο μέλλον.

Γνωρίζω ότι η επανάληψη των εμπειριών που βιώνω και η πλήρης κατανόηση των «μαθημάτων» που προκύπτουν από αυτές θα με φέρουν στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Όμως, η ψυχή μου βολεύεται σ' αυτά που γνωρίζει και φοβάται το καινούργιο, έστω κι αν έχει ανοιχτεί στο Φως. Σε κάθε περίπτωση που νομίζω ότι έχω καταφέρει να κατακτήσω κάτι, δίχως, όμως, να μου έχει γίνει ακόμη φύση, ακινητοποιούμαι εσωτερικά και τότε βγαίνει μπροστά και πάλι το εγώ. Πρέπει να προσπαθήσω κι άλλο.