55. Βλέπω το Άστρο

 


21 Οκτωβρίου 2003, πρωί στη δουλειά μου, βλέπω έντονα το πράσινο χρώμα. Διαβάζω ότι αυτό δηλώνει ανάπτυξη. Αναπτύσσομαι; Μακάρι. Ταυτόχρονα και διαφορετικές στιγμές μέσα στη μέρα, τώρα πια, βλέπω ένα σημείο μπροστά μου, (αν μπορώ να χρησιμοποιήσω έναν τοπικό προσδιορισμό), από λευκόχρυσο φως να ανάβει και να σβήνει, δίνοντας την εντύπωση ενός άστρου που ανάβει και σβήνει στον ουρανό. Μου έρχεται στο νου ότι αυτό που αναφέρουν οι Γραφές για το άστρο της Βηθλεέμ, αλλά και κάθε αντίστοιχο άστρο που λάμπει και δείχνει το δρόμο, όπως αναφέρεται σε Ιερές Γραφές άλλων πολιτισμών, δεν είναι ένα εξωτερικό άστρο, αλλά ένα εσωτερικό αστέρι. Αυτό ανάβει όταν ο άνθρωπος έχει πια αφυπνιστεί, έχει αρχίσει να καταλαβαίνει τι υπάρχει πέρα και μετά από τον ίδιο, και βαδίζει τον καθαρά προσωπικό του δρόμο που οδηγεί στον ανώτερο Εαυτό του.

Γι' αυτό οι αστρονόμοι διαρκώς θα ψάχνουν για το άστρο της Βηθλεέμ αλλά δεν θα το βρίσκουν, διότι αναφέρεται στο εσωτερικό άστρο, που το βρίσκει ο καθένας μόνος του, μέσα του, κι ενδέχεται να του αποκαλυφθεί και οπτικά, αν εισέλθει στα εσωτερικά πεδία. Η Φάτνη είμαστε εμείς οι ίδιοι, ο εαυτός μας, η ψυχή μας και το σώμα μας, και το αστέρι μάς δείχνει το δρόμο προς την επιστροφή στη «χρισμένη συνείδησή μας».

Το απόγευμα της ίδιας μέρας είδα την κίτρινη-χρυσαφί αύρα της Σ., μιας φίλης, πολύ καθαρά. Έντονο χρυσαφί φως σαν νέον, το οποίο την εμπεριείχε. Το βράδυ βλέπω την ταινία «Τζουντ» του Μάικλ Γουίντερμποτομ. Στην ερώτηση που εμφανίζεται στην ταινία «ποιος ξέρει να πει τι είναι καλό για τον άνθρωπο και ποιος ξέρει να πει αν υπάρχει τίποτα μετά τον ήλιο» μου έρχεται νοερά η απάντηση «ναι, υπάρχει, και είναι ο ήλιος, ο εσωτερικός, της καρδιάς του.» Συνδέω αυτή τη σκέψη που μου ήρθε με το «άνοιγμα» της καρδιάς μου, που μου συμβαίνει πρόσφατα. Αυτό στη συμπεριφορά μου εκδηλώνεται με αληθινό νιάξιμο για τους ανθρώπους και τον κόσμο, όχι θεωρητικά, όπως έκανα παλιά, αλλά με συγκεκριμένες πράξεις. Είναι το έντονο πράσινο του φρέσκου γκαζόν που βλέπω τελευταία γύρω μου, όπως έχει σκιτσαριστεί ως φόντο στο σκίτσο τής Σ. Είχα επιδιώξει μέσα μου να «ανοίξει» η καρδιά μου και τώρα το βλέπω να εκδηλώνεται και στην αύρα. Έχω πολύ δρόμο ακόμη, αλλά έχω κάνει την αρχή.

 
Διδάσκαλος Γιόνα...*