57. Η σημασία της λέξης γαλαζοαίματος

 


Η λέξη γαλαζοαίματος αντιπροσώπευε κάποτε μία υψηλή έννοια. Γαλαζοαίματος ήταν ο άνθρωπος του οποίου η ψυχή έχει γαλάζιο Φως. Επειδή το Φως, δηλαδή η ενέργεια κυκλοφορεί μέσα από το αίμα για να ζωοποιήσει την ύλη, προέκυψε η λέξη γαλαζοαίματος και δήλωνε τον άνθρωπο που ανήκε στη «βασιλική οικογένεια» ενεργειακά και όχι υλικά, δηλαδή στην οικογένεια των υψηλών ενεργειακών συχνοτήτων, την οικογένεια των εξελιγμένων ψυχών. Ωστόσο, μία μεγάλη παρανόηση προέκυψε μέσα στους αιώνες: οι άνθρωποι ταύτισαν την έννοια του γαλαζοαίματου με τους γήινους-υλικούς βασιλείς.

Η λέξη γαλαζοαίματος είναι κυριολεξία. Όταν σηκωνόμαστε απότομα όρθιοι και το αίμα μας δεν έχει μπει σε κανονική ροή, λέμε ότι όλα «μαυρίζουν» ή ότι βλέπουμε αστράκια. Ο «γαλαζοαίματος», σ' αυτή την περίπτωση, βλέπει γαλάζιες κουκίδες ή γαλάζια σφαιρίδια. Βέβαια, ουσιαστικά δεν εκδηλώνεται έτσι η διαφορά αλλά με το ήθος του ανθρώπου που έχει το χαρακτηριστικό της απόλυτης καθαρότητας και της υπηρεσίας προς τους συνανθρώπους.

Οι «γαλάζιοι» άνθρωποι στη γη είναι σήμερα λίγοι.

Ο καλός φίλος Π. που είναι γιατρός στο επάγγελμα, ένας πραγματικός «παντελεήμων», φέρει γαλάζιο, καθαρό και φωτεινό ενεργειακό σώμα. Τα χαρακτηριστικά του είναι: το υψηλό ήθος, η συνεχής προσφορά των ιατρικών του γνώσεων προς τους άλλους, πολλές φορές δίχως να αμείβεται, με αποτέλεσμα οι συνάδελφοί του να τον αντιμετωπίζουν με δυσπιστία και οι ασθενείς να τον αποζητούν διαρκώς. Επίσης, κατέχει σε πολύ υψηλό βαθμό την επιστήμη του, σε όλες σχεδόν τις ειδικότητές της, που οι συνάδελφοί του προστρέχουν πολλές φορές στις γνώσεις του για σιγουριά.