4. Είναι μακρύς ο δρόμος

     
     
 
 
 
 
     
 

Από αυτήν την κουβέντα αρχίζουν όλα!
Ως ψυχές αιώνιες και άφθαρτες, η περιπετειώδης φύση μας απαιτεί να εξερευνήσουμε και την τελευταία γωνίτσα
του εσωτερικού μας σύμπαντος, να φτάσουμε μέχρι το τέλος!!
Πάνω στο πλοίο της άγονης γραμμής φτάνουμε
μέχρι τις πιο απομακρυσμένες κουκίδες του χάρτη.
Μέσα μας βρίσκεται η κινητήρια δύναμη της συμπαντικής Δημιουργικότητας, που κατευθύνει τη ζωή μας
προς την ολοκλήρωση της εξέλιξής μας ...
την επανένωση στο θείο Σώμα ...

 
     
...
     
     
 
 
 
 
     
 

Υπάρχει πράγματι ο θησαυρός που αναζητάμε;
Και πώς τον έχουμε φανταστεί;
αφού συνεχώς αλλάζουμε,
δεν αλλάζουν και τα θέλω μας;
Ας απολαύσουμε τον ενθουσιασμό της περιπέτειας
κι ας μην αναζητάμε κανένα θησαυρό
γιατί είναι ακόμα αόρατος για τα δικά μας μάτια.
Στην κατάληξη του ταξιδιού μας,
θα λάβουμε αυτό που δεν θα ζητάμε πια :
ο θησαυρός ήταν πάντα κάτω απ' τα πόδια μας,
εκεί που νομίσαμε πως υπάρχει μόνο χώμα.

 
     
...
     
     
 
 
    
 
 
     
 

Στις περιπλανήσεις μας, βαθιά μέσα μας σιγοβράζει η νοσταλγία για τον τόπο μας και την αγάπη μας, όλα όσα αφήσαμε πίσω
για νάρθουμε στη Γη. Και φυσικά, η ανταμοιβή του πολεμιστή,
που ολοκλήρωσε με επιτυχία το έργο του,
θα είναι να επιστρέψει στο Σπίτι του.
Η σούπερευχαρίστηση!