26. Μα, επιτέλους, πώς χτίστηκαν οι Πυραμίδες;

     
 

Πόσοι δούλοι χρειάστηκαν για να χτίσουν τις Πυραμίδες;

Α. 10.000
Β. 50.000
Γ. 500.000
Δ. Ούτε μισός!

 
 
 

 
 
     
 

Είναι το Δ! σε περίπτωση που κάποιος δεν το βρήκε ...
Η αλήθεια είναι πάντα απλή. Αλήθεια παιδιά, μήπως
δε νικάμε κι εμείς για λίγο τη βαρύτητα, δεν απογειώνουμε ολόκληρο το σώμα μας από τη γη ... χοροπηδώντας;

Με τη βοήθεια της ενέργειας, οι σοφοί κάτοικοι
της προηγούμενης Γης φόρτιζαν τους ογκόλιθους
των Πυραμίδων και μπορούσαν να αυξήσουν το βάρος τους όσο χρειαζόταν ώστε να βυθιστούν άνετα στη γη. Με τον ίδιο τρόπο, μπορούσαν να καταστήσουν αβαρείς για κάποιο χρονικό διάστημα ακόμα και τους μεγαλύτερους ογκόλιθους έτσι που ακόμα κι ένα παιδάκι να μπορεί να τους σηκώσει όσο ψηλά θέλει.

Μα ποιοι δούλοι; Πώς έχουν πετύχει άραγε τόσο λείες επιφάνειες ακόμα και στις πιο σκληρές πέτρες;
Πώς οι αρμοί τους είναι με τέτοια ακρίβεια ενωμένοι ώστε να μη χωράει ανάμεσά τους ούτε τρίχα;
Ακτινοβολώντας με ενέργεια, οι Δάσκαλοι απο-ύλωναν την πλεονάζουσα πέτρα ή την φόρτιζαν όταν επιθυμούσαν να αυξήσουν το βάρος της.

Τα Μετέωρα είναι κι αυτά το δείγμα της μετακίνησης τεράστιων ογκόλιθων με τη νοητική ενέργεια
των ανθρώπων. Στέκουν εκεί οι βράχοι επιβλητικοί, απομεινάρια μιας άλλης εποχής φωτισμένης, να μας προκαλούν να αναρωτηθούμε, να διεγείρουν την υπαρξιακή μας μνήμη, να μας θυμίζουν τις απεριόριστες δυνατότητες του ανθρώπινου νου, ακριβώς όπως και οι Πυραμίδες.
Να, που εδώ η φράση «τα όρη μεθιστάνειν» έχει κυριολεκτική εφαρμογή.