27. Η βεράντα γέμισε παρουσίες ...

 
Σου γράφω στη μοναξιά μου ... Είναι η ώρα που τέλειωσα για σήμερα με τα καθημερινά και η βεράντα γέμισε παρουσίες ... Τα δεντράκια μου μεγάλωσαν γρήγορα και γω τα χαζεύω όταν τα δροσίζω και τους μιλώ νοερά, μην τρελλαθούμε κιόλας! Αυτή η ώρα πάντα μου ταίριαζε απίθανα ... δεν βαριέμαι να το λέω ενώ σκέφτομαι ο,τιδήποτε έχει σχέση με το δειλινό. Πόσο μοιάζουν οι άνθρωποι με το ξημέρωμα, το σούρουπο, το μεσημέρι.

Έτσι είμαστε όλοι κάποιες χρονικές στιγμές της πορείας μας ... όταν περάσουμε το μεσημέρι οι εντάσεις πέφτουν, τα μάτια γεμίζουν νοσταλγία, η σκέψη ταξιδεύει ευκολότερα στο χρόνο, το πριν το μετά χάνουν την παλιά τους αίσθηση.

Το όχημα που μας κουβαλά κόβει ταχύτητα κι έτσι μπορεί κανείς να δει, να ακούσει, να στοχαστεί ... όταν κινείσαι αργά προφθαίνεις ό,τι κάποτε προσπερνούσες ... η ταχύτητα της νιότης έχει άλλες προτεραιότητες και έρχεται η ώρα να αλλάξεις φακό στη μηχανή σου ... Τι σχέση έχουν τώρα αυτά και σου τα γράφω; Έχουν σχέση σίγουρα ... Τώρα έχω φθάσει χρονικά γήινα να βαδίζω το «υπόλοιπο» της εδώ ζωής μου ... πόσο θάναι;

Είναι φυσικό λοιπόν να βρίσκω χρόνο για λίγη σκέψη αληθινή. Είναι φυσικό οι αισθήσεις να έχουν το χρώμα που έβλεπα σαν παιδί, η διαίσθηση να έχει τις παλιές δυνατότητες ... είναι και η τύχη να βλέπω και ν' ακούω τη φύση και έτσι ευκολότερα μπαίνω στα χνάρια του Θεού. Για όλα υπάρχει τρόπος προσέγγισης. Εγώ λειτουργώ σαν ζώο, με τη μυρωδιά ... η λογική πια λίγο με βοηθάει ενώ κάποτε έπαιζε πρωταρχικό ρόλο στη ζωή μου. Τι χρειάζεται όμως τώρα, που όλα τα λογικά ανατράπηκαν;

Μιλώ καθημερινά μαζί σου, γράφοντας. Έπειτα στη σκέψη μου πάντα μού δίνεις απαντήσεις. Έτσι, έφτασα να σ' έχω πάντα εδώ. Όλα όσα μου έλλειπαν είναι εδώ ... αρκεί να αφήσω τον εαυτό μου να τα δει ... άνθρωποι, κουβέντες, αγαπημένες ματιές. Τώρα είμαι σίγουρη για τη συμπαράσταση των αγαπημένων. Όλοι δίπλα μου τα βράδια της απατηλής μοναξιάς μου. Κι εγώ γεμίζω ενέργεια ... με τροφοδοτούν αδιάκοπα, η καρδιά και το μυαλό μου είναι σαν να μεγαλώνουν, να ζεσταίνουν, να ανοίγουν παντού. Γλυκιά συντροφιά ...