50. Κούραση και ανυπομονησία ...

 

Σκέφτηκα πώς είναι η ζωή σου, η ζωή μας και πιστεύω πως είναι έτσι ... Στο τέλος μιας τάξης, όλα είναι έντονα και έχεις την αίσθηση της γνώσης πιο δυνατά απ' ότι στην αρχή αυτής της τάξης ... Η καινούργια χρονιά αρχικά είναι ανιαρή γιατί αρχίζει με ατέλειωτες επαναλήψεις.

Έτσι ακριβώς συμβαίνει τώρα. Υπάρχει η εντύπωση πως δεν έχει άλλο ... εδώ τέλειωσε ... μα σίγουρα δεν είναι έτσι. Όταν καταλάβεις καλά κάτι, το θεωρείς δεδομένο, οπότε σχεδόν το καταργείς.

Η επανάληψη σε κουράζει, νομίζεις πως είσαι σε δρόμο γνωστό και, όπως γίνεται πάντα με μας τους ανθρώπους, κουράζεσαι ... Θέλεις κάτι άλλο πιο μεγάλο, πιο αληθινό ... πειστήρια για διαφορετική αίσθηση μιας πραγματικότητας που έχει ξεθωριάσει απ' το ατέλειωτο άγγιγμα για να την καταλάβεις.

Αυτή όμως η πραγματικότητα είναι ίδια, δεν άλλαξε. Εσύ κι εγώ και όλοι αλλάξαμε, θέλουμε κι άλλο για να χρωματίσουμε ξανά τα όνειρά μας. Όταν θα το «αξίζουμε», θα εισπράξουμε τα καλύτερα που προσδοκούμε.