52. Η αγάπη δεν έχει σχέση με
τους ανθρώπους

 

Είμαι βέβαιη πως όταν εδραιωθεί η άρνηση σε μία σχέση, αλλάζει ριζικά το σχήμα και τη δομή της. Κάθε άρνηση διαφοροποιεί ακόμα και αυτή την αγάπη, γιατί ουσιαστικά την καθηλώνει. Η αγάπη είναι ζωντανή και υπάρχει μόνο όταν διευρύνεται ή μεταλλάσσεται - είναι ουσία πολυδιάστατη και είναι απίθανο να ζήσει χωρίς υποστήριξη, όπως άλλωστε και η πίστη! Δεν μπορεί για μεγάλο διάστημα να αμφισβητείς κάτι τόσο αληθινό και να μη χρειαστεί να το χάσεις, για να αξιωθείς κάποτε να το ξαναβρείς, όταν καταλάβεις πραγματικά περί τίνος πρόκειται.

Αγάπη είναι να φθάσεις να ακουμπήσεις το Θεό και να μην καείς. Και αυτό θα γίνει μόνο όταν γίνεις ικανός να αισθανθείς στην ψυχή σου τη δύναμη. Όσο κι αν πονάς για το γεγονός που συμβαίνει, δέξου πως τίποτα και κανένας δεν είναι ίδιος με σένα. Είναι κουραστικό να κυνηγάς να φθάσεις κάποιον, όπως άλλωστε και το να τον περιμένεις να φθάσει. Αυτό θα γίνει κάποτε, και τότε δεν θα δεσμεύει κανέναν.

Φθάνουμε πάλι στη μία και μοναδική αλήθεια. Ήρθαμε μόνοι και μόνοι θα φύγουμε από δω. Όλα τα άλλα, είναι δεσμεύσεις και χρέη που μας δίνονται για να μάθουμε να ζούμε και μαζί και χώρια ...

Όσο για την αγάπη, καμία σχέση δεν έχει με τους ανθρώπους. Έχει σχέση μόνο με τη διεύρυνση της ψυχής μας να χωρέσει όλο τον κόσμο, όλη την πλάση. Μόνο όταν αγαπάς έτσι, είναι χωρίς κίνητρο και είναι πραγματική. Ό,τι γίνεται συγκεκριμένο έχει ιδιοτέλεια. Μόνο η αγάπη του Θεού προς εμάς είναι αληθινή. Η δική μας αγάπη για το Θεό, ακόμα έχει δουλειά. Βέβαια μέσα από αυτό θα περάσεις, για να πας στο άλλο ... αγαπάμε συγκεκριμένα, για κάποιους λόγους, για να φθάσουμε να αγαπάμε χωρίς λόγο, όλη τη φύση ... γι' αυτό λέω πως η αγάπη δουλεύεται, μεταλλάσσεται, δεν είναι πάντα ίδια. Έχει διάφορα στάδια ύπαρξης, όπως γίνεται και με την κατανόηση άλλωστε.