24 Σεπτεμβρίου 1997

 

Ζήτησες να σου εξηγήσω καλύτερα. (Εννοεί ένα ερώτημα σχετικό με το πώς ερμηνεύεται το χρονικό διάστημα που πρέπει να περιμένει κανείς από τη στιγμή που εκφράζει μια επιθυμία μέχρι αυτή να υλοποιηθεί). Αυτό που συμβαίνει είναι ότι συνήθως ο χρόνος «αναμονής» δεν αποτελεί αναμονή στην πραγματικότητα, αλλά χρόνο εσωτερικής εξέλιξης, εφόσον κατά τη διάρκειά του ο άνθρωπος επεξεργάζεται εσωτερικά την επιθυμία του και ωριμάζει μέσα του η οριστική μορφή της. Όταν και όσο καθυστερεί η υλοποίηση, σημαίνει πως ο άνθρωπος δεν έχει μορφώσει μέσα του την αλήθεια του, και όχι βέβαια πως είναι ένας χρόνος «κενός» και χωρίς άλλη αιτιότητα.

Η στιγμή είναι η απουσία συγκεκριμένου χρονοδιαγράμματος, και πρέπει να βιώνεται αυτοτελώς. Ο άνθρωπος πρέπει να αφήνεται στη στιγμή, καθότι το χρονοδιάγραμμα του είναι γνωστό μόνο κατά τη μία κατεύθυνσή του (παρελθόν).

Η Προφητεία έχει σχέση με την επιθυμία του ανθρώπου· στην πραγματικότητα είναι ο δρόμος που έχει χαράξει ο Εαυτός για να επιστρέψει στον Πατέρα του. Εφόσον η επιθυμία της επιστροφής είναι ακλόνητη, ο δρόμος δεν μπορεί παρά να είναι αυτός που καθορίστηκε, άρα είναι προκαθορισμένος υπ' αυτή την έννοια και συγκεκριμένος.

Η Προφητεία μπορεί να μεταβληθεί εφόσον ο άνθρωπος θελήσει να παρεκκλίνει από τον Προορισμό του, αλλά αυτό συνήθως δεν συμβαίνει, διότι οι άνθρωποι στους οποίους αποκαλύπτεται η Προφητεία είναι δοκιμασμένοι και ισχυροποιημένοι, ώστε η θέλησή τους να είναι συνεχώς και απερίσπαστα από συνθήκες ταυτισμένη με το Σχέδιο του Θεού. Οι ίδιοι είναι η εγγύηση της εκπλήρωσης της Προφητείας. Όπως λέει στον Αλχημιστή, «ο Θεός του αποκάλυψε το μέλλον γιατί ήθελε το αγόρι να γίνει εργάτης του».

Μη ζητάς, λοιπόν, τίποτα περισσότερο. Όπου υπάρχει ο δρόμος του Θεού χαραγμένος, τίποτα δεν μπορεί να υπάρξει ως εμπόδιο. Σ' αυτή τη φάση γίνονται διεργασίες που δεν μπορείς να παρακολουθήσεις, και μη ζητάς να γίνει αυτό. Απλά εμπιστεύσου τη Δύναμη που εμφανίζεται απρόσκλητα και αναπάντεχα.

Ο άνθρωπος έχει τη δυνατότητα να επεξεργάζεται εσωτερικά, να δουλεύει με επιμονή, όμως αυτή η εργασία είναι δράση μεν, που δεν μπορεί όμως να ανατρέψει Νόμους και Διαδικασίες Υπέρτατες σε σχέση με αυτόν. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι μπορεί και πρέπει να ενεργοποιείται δυναμικά, να κινείται στο χώρο, να εξαντλεί τη δημιουργική σκέψη, να αναζητά, να επιθυμεί και να βιώνει, γνωρίζοντας παράλληλα πως όλα αυτά δεν έχουν άμεση σχέση με την τελική έκφανση της κάθε κατάστασης. Πρέπει, δηλαδή, να ενεργεί ως προς τον εαυτό του, ώστε ο,τιδήποτε (του) συμβαίνει να το συνειδητοποιεί και να το ελέγχει, ως προς το αποτέλεσμα όμως να εμπιστεύεται τις Δυνάμεις που λειτουργούν πέρα και πάνω από την περιορισμένη γήινη συνειδητότητά του.

Θα σου πω ένα παράδειγμα. Ο καλός γονιός ετοιμάζει το παιδί του ώστε να βγει στη ζωή με όσο το δυνατόν περισσότερα και καλύτερα εφόδια, και προσπαθώντας να έχει προβλέψει όσο περισσότερες κακοτοπιές μπορεί. Έπειτα ελευθερώνει το παιδί του και εμπιστεύεται την εργασία που έκανε ως τότε. Αυτό συμβαίνει με κάθε είδους «παιδί», δηλαδή δημιουργία του ανθρώπου, υλική ή άυλη. Ο καλός γονιός δεν συνεχίζει να αποζητά τον έλεγχο για πάντα, γιατί τότε μένει τόσο ο ίδιος όσο και ο Γιος του δέσμιοι, και παρεμποδίζει τη λειτουργία των Νόμων. Αυτό φυσικά συμβαίνει και στον πνευματικό τομέα, όταν οι άνθρωποι επιμένουν να θέλουν να κατευθύνουν εκείνοι, με την περιορισμένη γήινη συνειδητότητά τους, τις καταστάσεις προς το συγκεκριμένο αποτέλεσμα, το οποίο θεωρούν μονομερώς ως σωστό.

Εργαστείτε λοιπόν, με αφοσίωση και σταθερή θέληση, αλλά εμπιστευτείτε το «παιδί» σας στον Κόσμο.

Αυτοί που σ' αυτή τη ζωή είναι έμπιστοι φίλοι σου μπορεί να εμφανιστούν σε άλλη ως σκληροί και αυστηροί υποκινητές δύσκολων εμπειριών για σένα. Τότε, όμως, θα σε αγαπούν ακόμα το ίδιο, διότι θα έχουν δεχθεί να λάβουν την απόρριψή σου προκειμένου να μπορέσεις να πάρεις τα μαθήματα που ο δρόμος σου απαιτεί. Αγάπησε τους «εχθρούς» ως φίλους πιο έμπιστους και κοντινούς και διευκόλυνε το δυσχερές έργο τους να γίνουν «κακοί» για σένα στη γήινη αυτή φάση, διότι αυτοί θυσίασαν την αγάπη τους προσωρινά ώστε εσύ να γνωρίσεις τον εαυτό σου.

Μην ξεχνάς ότι ο Δρόμος είναι Ένας.

Ιησούς