7.3 Βεβιασμένη είσοδος της Αγγλίας στον πόλεμο

Ένας Άγγλος πρίγκιπας, την καρδιά του έχει ο Άρης στους ουρανούς,
θα θελήσει ν' ακολουθήσει την ευνοϊκή του τύχη.
Σε δύο μονομαχίες, κάποιος θα τον τρυπήσει στη χοληδόχο κύστη,
μισητός απ' αυτόν, αλλά πολύ αγαπητός απ' τη μητέρα του. (III-16)


Εδώ αναφέρω ένα γεγονός, το οποίο θα συμβεί στις αρχές του πολέμου που θα κηρύξει ο Αντίχριστος, και θα επιταχύνει την ανάμιξη της Αγγλίας. Ο «Άγγλος πρίγκιπας, την καρδιά του οποίου έχει ο Άρης στους ουρανούς», είναι ένας νεαρός άνδρας της Αγγλικής βασιλικής οικογένειας, που ανυπομονεί να ηγηθεί των στρατευμάτων του στη μάχη. Θα είναι ασυγκράτητος και θα εμπλακεί σε δύο μείζονες επιχειρήσεις, στη μία από τις οποίες θα ηττηθεί. Τα στρατεύματά του θα υπερφαλαγγιστούν στο πεδίο της μάχης και θα εξαναγκαστεί σε άτακτη υποχώρηση. Τα εχθρικά προς αυτόν στρατεύματα θα τον θεωρήσουν «μισητό» σύμβολο και θα χρησιμοποιούν το όνομά του ως κατάρα, καθώς υπήρξε καλός πολεμιστής, παρ' όλο που ηττήθηκε.

Η βεβιασμένη είσοδός του στον πόλεμο αναστατώνει κατά κάποιο τρόπο τα προσεκτικά καταστρωμένα από τον Αντίχριστο σχέδια για την κατάκτηση της Ευρώπης. Έτσι, ο άντρας αυτός θα επιστρέψει στην Αγγλία. Η «μητέρα του», δηλ. η πατρίδα του, θα τον υποδεχτεί ως ήρωα και θα τον αγαπήσει ακόμα περισσότερο για την ανδρεία που επέδειξε στα πεδία των μαχών. Κι αυτό, επειδή προσπάθησε να βοηθήσει και να τιμήσει το όνομα της Αγγλίας, πολεμώντας τον εχθρό. «Κάποιος θα τον τρυπήσει στη χοληδόχο κύστη» εννοώ ότι θα τον αναχαιτίσουν και θα τρυπήσουν, τρόπος του λέγειν, τις δυνάμεις του από τα πλάγια, κι έτσι θα τον νικήσουν.

Τα όπλα πολεμούν στον ουρανό για μεγάλο χρονικό διάστημα,
το δέντρο πέφτει στο μέσον της πόλης.
Ο ιερός κλάδος κόβεται, ένα σπαθί απέναντι από την Τισόν,
τότε ο Βασιλιάς Χάντρι πέφτει (III-11)


Μοιραία θα επέλθει και η πτώση του Βασιλικού Οίκου της Αγγλίας, η οποία προβλέπεται ως εξής: είτε τα αρσενικά μέλη της οικογένειας θα σκοτωθούν στις μάχες ή θα πεθάνουν από αρρώστια - θα μολυνθούν από τα αέρια βιολογικής βόμβας που θα είναι σχεδιασμένη να πλήττει μόνο άντρες. Αυτές σχεδιάστηκαν για να ξεκληρίζουν ολόκληρους στρατούς, πλήττουν όμως και από απόσταση ηλικιωμένους άντρες που βρίσκονται στα σπίτια τους και μικρά αγοράκια. Οι βόμβες αυτές θα πέσουν τοπικά, στην Αγγλία, και αργότερα οι γιατροί θα αναπτύξουν εμβόλια ή ορούς ως αντίδοτο στο συγκεκριμένο δηλητήριο.


Στο βορρά θα γίνουν μεγάλες προσπάθειες,
στις θάλασσες ο δρόμος θα είναι ανοιχτός.
Η κυβέρνηση στο νησί θα επανεγκατασταθεί,
το Λονδίνο φοβάται το στόλο όταν εμφανίζεται. (II-68)


Αναφέρομαι σε δύο γεγονότα. Το ένα είναι οι σχέσεις Η.Π.Α. και Αγγλίας κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, και το πώς οι δύο χώρες κατάφεραν να διατηρήσουν «τους θαλάσσιους δρόμους ανάμεσά τους, ανοιχτούς». Αναφέρομαι όμως επίσης και στην εποχή του Αντίχριστου. Στη διάρκεια της εκστρατείας του στην Ευρώπη, ο Αντίχριστος θα επιχειρήσει να καταλάβει τη Μεγάλη Βρετανία - «το Λονδίνο φοβάται το στόλο όταν εμφανίζεται» - αλλά δεν θα το πετύχει πλήρως, εν μέρει χάρη στην υποστήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών, που βρίσκονται για άλλη μια φορά πίσω απ' την Αγγλία. Η Μεγάλη Βρετανία, ούσα πρώτης τάξεως ναυτική δύναμη, είναι σε θέση να αντιταχθεί άνετα στις δυνάμεις του.


Όσοι επιμείνουν σθεναρά στην αντίσταση, θα καταφύγουν στην Ιρλανδία και τη Σκοτία. Δεν θα καταφέρει να καταλάβει ολόκληρο το νησί. Η Αγγλία έκτοτε θα παραμείνει κομματιασμένη. Θα καταλάβετε αν θυμηθείτε την ιστορία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, όταν οι Γερμανοί κατέλαβαν ένα μέρος της Τσεχοσλοβακίας. Τα δύο τρίτα της Τσεχοσλοβακίας ήταν μέρος της Ναζιστικής Γερμανίας, το δε υπόλοιπο της χώρας συγκρότησε μία τοπική κυβέρνηση. Έτσι, και σ' αυτή την περίπτωση θα υπάρξει ένα αντίστοιχο Ενωμένο Βασίλειο. Το μεγαλύτερο μέρος της Αγγλίας θα βρίσκεται υπό την εξουσία του Αντίχριστου, όχι όμως η Σκοτία και η Ιρλανδία.
Το γεγονός αυτό, αυξάνει τις πιθανότητες να ενωθεί η Ιρλανδία. Κι αυτό γιατί, ούσα υπό κατοχή, η Αγγλία δεν θα μπορεί να ασχοληθεί καθόλου με τη Βόρεια Ιρλανδία, συνεπώς η Ιρλανδία θα μπορέσει να επανενωθεί, έτσι όπως επιθυμούσε πάντα, ανά τους αιώνες. Όταν η Αγγλία θα βρίσκεται υπό την κατοχή του Αντίχριστου, δεν θα είναι σε θέση να έχει λόγο για την κατάσταση στην Ιρλανδία. Έτσι η Ιρλανδία θα μπορέσει να εφαρμόσει τις δικές της θεραπείες στα προβλήματά της, και να στρέψει τη δυναμική της ενέργεια προς άλλα προβλήματα, όπως ο Αντίχριστος. Το Ιρλανδικό πνεύμα, δυνατό και γενναίο όπως είναι, και το Σκοτσέζικο πείσμα θα κατορθώσουν να βοηθήσουν, με χίλιους δυο τρόπους, το παράνομο κίνημα της αντίστασης ώστε η χώρα να επιβιώσει στα χειρότερα και τελικά να νικήσουν τον Αντίχριστο. Όταν τελειώσουν όλα αυτά, οι Σκοτσέζοι και οι Ιρλανδοί θα είναι περήφανοι για το ρόλο που διαδραμάτισαν.