7.4 Η Γαλλία σπαράσσεται

Γαλλικέ στόλε, μην πλησιάσεις την Κορσική,
ακόμα λιγότερο τη Σαρδηνία, θα το μετανιώσεις.
Θα πεθάνετε όλοι, μάταιη η βοήθεια από το ακρωτήρι,
αιχμάλωτος, το αίμα θα τρέξει, δεν θα με πιστεύεις. (III-87)


Ο Αντίχριστος θα χρησιμοποιήσει τα νησιά της «Κορσικής» και της «Σαρδηνίας» ως βάση των επιχειρήσεών του προκειμένου να επιτεθεί στη Γαλλία. Ορισμένοι που γνωρίζουν τι πρόκειται να συμβεί θα προσπαθήσουν, δυστυχώς «μάταια», να ειδοποιήσουν τη Γαλλία.


Στην Αβινιόν ο Αρχηγός όλης της εκστρατείας
θα σταματήσει γιατί το Παρίσι είναι ερημωμένο.
Το Tricast θα συγκρατήσει την αφρικανική οργή,
η Λυών θα παρηγορηθεί μόλις και μετά βίας από την αλλαγή. (III-93)


Ο Αντίχριστος παρελαύνει στη νότια Γαλλία μέσω της πόλης «Αβινιόν». Η Αβινιόν υπήρξε σπουδαία πόλη στην εποχή μου, έδρα του παπισμού για 200 περίπου χρόνια, εξού και τη χρησιμοποιώ ως σημείο αναφοράς. «Το Παρίσι είναι ερημωμένο» επειδή η πόλη θα απειληθεί με βομβαρδισμό, όπως είχε ήδη συμβεί με τη Ρώμη και την Αθήνα. Η Αγγλία θα επιθυμούσε να παρέμβει προκειμένου να βοηθήσει την κατάσταση, αλλά αισθάνεται ήδη κι αυτή αρκετά απειλημένη.


Στα πράσινα λιβάδια της Alleins και της Verneques
των βουνών Luberon κοντά στον Durance
ο πόλεμος και στις δύο πλευρές θα είναι τόσο σκληρός για τους στρατούς
που η Μεσοποταμία θα πάψει να υπάρχει στη Γαλλία.  (III-99)


Εδώ περιγράφω τις μάχες όταν ο Αντίχριστος θα επιχειρήσει να καταλάβει την Ελβετία. Αυτό δεν θα το επιτύχει, θα καταστρέψει όμως μέρος της Γαλλίας κατά τις επιχειρήσεις αυτές. Ένας πύραυλος θα εκτοξευθεί εναντίον της Γενεύης και της Ζυρίχης, θα προσγειωθεί όμως στη Γαλλία όπου και θα προκαλέσει μόλυνση μεγάλου μέρους της χώρας. Το περιστατικό θα συμβεί στα Γαλλο-ελβετικά σύνορα, εξού και οι ονομασίες των συγκεκριμένων τοποθεσιών της Γαλλίας με αναγραμματισμούς.

Κατά τη διάρκεια της τολμηρής εκστρατείας του στη Μεσόγειο, ο Αντίχριστος καταλαμβάνει το Μονακό και γνωρίζει ότι πρέπει να εκδιώξει τον Πρίγκιπα του Μονακό ώστε να καταστεί, επισήμως, ο ηγέτης του κρατιδίου αυτού. Το Μονακό είναι τόσο σημαντικό, λόγω της στρατηγικής του θέσης σε σχέση με την Ιταλία και τη νότια Ευρώπη. Στο III-10, ο «μεγάλος χρυσαφένιος τύπος που πιάνεται σε σιδερένιο κλουβί» είναι ο διάδοχος του Πρίγκιπα Ρενιέ (προφανώς, ένας από τους γιους του), ο οποίος θα φυλακιστεί, μετά την κατάληψη της χώρας του.