«Νίκη του πνεύματος: η ελευθερία»

Δεν θέλω να είμαι ελεύθερος, θέλω να δεσμεύομαι συνειδητά

Όλη μου τη ζωή δεν αναζήτησα παρά ένα μόνο πράγμα: πώς να είμαι χρήσιμος στους ανθρώπους. Αυτή είναι η μόνη μου έννοια, η μόνη μου φροντίδα. Ξέρω τις συνθήκες μέσα στις οποίες ζουν, δεν είμαι τόσο τυφλός ώστε να μην έχω αντιληφθεί όλες τις δυσκολίες που συναντούν. Μόνο που, για να μην αφήνονται εντελώς να συνθλίβονται και να αποσυντίθενται, πρέπει να γνωρίζουν κατάλληλες μεθόδους οι οποίες τους βοηθούν να ενισχύουν κάθε μέρα την εσωτερική τους ζωή.

Οι περισσότερες από τις διδασκαλίες της Ανατολής έχουν σαν σκοπό τους την απελευθέρωση. Οι Μύστες της Ινδίας, του Θιβέτ, της Ιαπωνίας, εργάστηκαν για χιλιάδες χρόνια για να βρουν μεθόδους που θα τους επέτρεπαν να κόψουν τους συνδέσμους με τη γη, γι' αυτό αποτραβιούνταν στις σπηλιές και τα δάση για να μπορούν να εργάζονται μόνο γι' αυτή την απελευθέρωση. Εμένα όμως δε μου αρέσει και πολύ αυτή η στάση, τη βρίσκω ακόμα εγωιστική. Γιατί να απελευθερωθούν; Εγώ δεν θέλω να είμαι ελεύθερος, αντίθετα, θέλω να έχω όρια, να δεσμεύομαι συνειδητά. Όσο ο άνθρωπος σκέφτεται τόσο πολύ την ελευθερία του, δεν του μένει τίποτα άλλο από το να φύγει παρατώντας τους όλους, τίποτα πια δεν μετράει. Είναι καλό να είναι ελεύθερος να κολυμπάει μέσα στο φως, μέσα στην ευτυχία, την έκσταση, να γεύεται τη νιρβάνα, προσωπικά όμως αυτό δεν μου λέει τίποτα, το να είναι δηλαδή κάποιος ευτυχισμένος μόνος του.

Δεν είναι αυτό που εγώ αναζητώ και γι' αυτό είμαι ολοκληρωτικά δεσμευμένος, περιορισμένος και συνδεμένος με μια εργασία. Ήρθα στη γη επειδή το έβρισκα πολύ εγωιστικό να μένω εκεί ψηλά μέσα σε μια τόσο μεγάλη ελευθερία και ευτυχία. Κατάλαβα ότι θα ήταν καλύτερα να έρθω εδώ για να ταλαιπωρηθώ, να κατηγορηθώ, να λερωθώ.

Πολλοί από εκείνους που έχουν τελειώσει τη γήινη εξέλιξή τους, θα λέγαμε πως έχουν σχεδόν βαρεθεί όλη αυτή την ευτυχία, όλη αυτή τη χαρά, όλο αυτό το φως. Ακόμα και ανάμεσα στους μεγάλους Μύστες που έζησαν επάνω στη γη, πολλοί δεν μπορούν να σβήσουν εντελώς την ανάμνηση αυτού που έζησαν και να κόψουν το σύνδεσμο μαζί του. Είναι ελεύθεροι, έχουν νικήσει τα πάντα, ζουν μέσα στην αιωνιότητα, κι όμως, πότε πότε, τους καταλαμβάνει η επιθυμία να ρίξουν μια ματιά σ' αυτούς τους καημένους τους ανθρώπους ανάμεσα στους οποίους έζησαν και με τους οποίους, παρ' όλη αυτή την απόσταση που τους χωρίζει, αισθάνονται συνδεδεμένοι. Μετά από αιώνες, ακόμα και χιλιετίες, θυμούνται, και μέσα στον πλούτο, το μεγαλείο και την αφθονία της καρδιάς τους αποφασίζουν να κατέβουν να βοηθήσουν τους ανθρώπους. Αυτό έκανα κι εγώ.