8. Η γιορτή των ψυχών




Το πιο «παιχνιδιάρικο», είναι αυτό που είδα σε μια παραλία. Βλέπω την αύρα της φίλης, γύρω της, με φόντο τον ουρανό. Διακρίνω καθαρά τουλάχιστον τα δύο χρώματα, το μπλε ελεκτρίκ και το μωβ της σκούρας πασχαλιάς και γύρω γύρω σε ολόκληρο το χώρο - αν μπορούμε να το πούμε έτσι - βλέπω κουκίδες φωτός να κινούνται προς όλες τις κατευθύνσεις πολύ γρήγορα και ν' αφήνουν πίσω τους μία ουρά από λευκόχρυσο φως. Θυμάμαι ότι το προηγούμενο βράδυ που κάναμε βόλτα σε διπλανό χωριό, σ' ένα ολοσκότεινο δρομάκι είδα πυγολαμπίδες κι αναρωτήθηκα γιατί ήταν τόσο έντονες. Από παιδάκι έχω να δω τόσο φωτεινές πυγολαμπίδες, σκέφτηκα. Βλέποντας τώρα τις φωτεινές, παλλόμενες αυτές κουκίδες, κατάλαβα ότι το Σύμπαν μου είχε κάνει ένα δώρο, μία σύντομη παρουσίαση, σα «διαφημιστικό», το προηγούμενο βράδυ και οι πυγολαμπίδες, που νόμιζα ότι είδα, ήταν κουκίδες Φωτός. Εκείνη τη στιγμή στην παραλία ένιωσα ευφορία, ή μάλλον θα έλεγα ότι είχα την αίσθηση της ΓΙΟΡΤΗΣ, σα να γιόρταζαν τα πάντα. «Γεια σας κι εσάς, κι εγώ σας αγαπάω». Έχω την αίσθηση ότι είναι ψυχούλες.

Να, λοιπόν, οι κουκίδες φωτός. Είναι στίγματα από λευκόχρυσο φως που κάνουν ταχύτατες κινήσεις μέσα στο χώρο-πεδίο. Η ΧΑΡΑ που νιώθω είναι ασύλληπτη. Ζω την αύρα της φίλης και τη γιορτή των λευκόχρυσων στιγμάτων, που «χορεύουν» γύρω της. Μου θυμίζει τις εικόνες που καταγράφουν οι επιστήμονες με τη βροχή από αστέρες. Η μόνη διαφορά είναι ότι εκείνη η εικόνα έχει φόντο το μαύρο ή το σκούρο μπλε τ' ουρανού, ενώ αυτή το λευκόχρυσο φως και πιο πίσω τον τρισδιάστατο κόσμο. Είναι πολύ ΓΙΟΡΤΙΝΗ !

Αργότερα, διαβάζω στο βιβλίο του Michael Newton «Το ταξίδι των ψυχών», ότι οι άνθρωποι περιγράφουν τις ψυχές ως κουκίδες φωτός, πυγολαμπίδες που κινούνται πολύ γρήγορα. Έχω την αίσθηση ότι ήρθαν πολλές ψυχές να γιορτάσουν μαζί μας.