7. Ποιoν να ευχαριστήσω για το εξαίσιο θέαμα;



Το ίδιο βράδυ, η φίλη κάθεται στη βεράντα. Αρχίζει την αποστολή θετικής ενέργειας με τη σκέψη της κι εγώ συγκεντρώνομαι να δω τι θα δω. Βλέπω αυτό που εικονίζεται στο σκίτσο. Πώς να ζωγραφίσεις το ΦΩΣ, την έντασή του και τον παλμό του. «Τέχνη, μίμηση πράξεως ωραίας και τελείας...»... Κι όμως, η αγαπημένη ζωγράφος έχει αποτυπώσει με επιτυχία τη συγκεκριμένη εμπειρία μου.

Η φίλη προσεύχεται κι εγώ βλέπω το ίδιο λευκόχρυσο φως που είχα δει στο κεφάλι μου μπροστά στον καθρέφτη. Το θέαμα είναι εξαίσιο. Δεν ξέρω ποιον να ευχαριστήσω γι' αυτό, για το ότι μπορώ και το βλέπω. Η φίλη θα έλεγε «άρχισε από τον εαυτό σου».Έχει νυχτώσει, η αντίθεση φωτός-σκοταδιού κάνει το φως γύρω απ' το κεφάλι της να φαίνεται ακόμη πιο έντονο.

Μου έρχονται οι εξής σκέψεις: Τα καπέλα που φορούν οι μοναχοί στο Θιβέτ είναι η μίμηση της αύρας του φωτισμένου ανθρώπου στον ορατό κόσμο. Κάθε κατασκευή του ανθρώπου στη Γη, είναι μίμηση του αόρατου κόσμου, του κόσμου των ιδεών. Έτσι αποδεικνύεται ότι ο Πλάτωνας είδε όντως τον αόρατο κόσμο κι αυτό που αναφέρει, ότι δηλαδή ο κόσμος των αισθητών είναι μίμηση του κόσμου των ιδεών, είναι κυριολεξία κι όχι κάποια θεωρία του νου.

΄Αλλωστε, πολύ νωρίτερα από τον Πλάτωνα, ο Ερμής ο Τρισμέγιστος δεν είχε πει: «όπως τα άνω έτσι και τα κάτω»;