15. Είμαστε μέσα στο Σώμα Του

 



Πρωί στη βεράντα. Η κουπαστή, τα κάγκελα και η οροφή στην άκρη της, έχουν από τη μία πλευρά μωβ και μπλε φως, κι από την άλλη εξαιρετικό ρουμπινί κόκκινο και κίτρινο. Έχω την αίσθηση ότι είναι η αύρα του Ήλιου που καλύπτει τα πάντα.

Βλέπω καθαρά πίσω από τις λωρίδες της αύρας, ό,τι υπάρχει στον τρισδιάστατο χώρο, γιατί είναι απόλυτα διαφανείς. Σκέφτομαι τα βιτρώ στις εκκλησίες, τους πολύτιμους λίθους, τις ορατές ακτίνες λέιζερ. Η αύρα που βλέπω είναι ασύγκριτα ομορφότερη απ' όλα αυτά. Σ' ένα σημείο του σπιτιού που μένουμε υπάρχει ένας πολύτιμος λίθος που ονομάζεται οπάλιο. Το εκλαμβάνω ως σημάδι. Το οπάλιο παρουσιάζεται και με τις αποχρώσεις του ουράνιου τόξου. Σκέφτομαι πως οι άνθρωποι κοιτάζοντας τους πολύτιμους λίθους, υποσυνείδητα θυμούνται το πεδίο της Αγάπης που άφησαν ως ψυχές, την αύρα που έβλεπαν. Τους ονόμασαν πολύτιμους λίθους, γιατί τους θύμιζαν την Πολύτιμη Ύπαρξη.

Από τη βεράντα βλέπω στο βάθος τ' ουρανού αμέτρητα ουράνια τόξα. Βλέπω την ανάλυση των ακτίνων του ήλιου στο φάσμα τους, το λεγόμενο και στην οπτική επιστήμη, φάσμα του Ήλιου.
Κομμάτια κι αποσπάσματα όλη μας η γνώση. Οφείλουμε να την ενώσουμε για να δούμε αληθινά...

Ζούμε μέσα στο Φως και δεν το αντιλαμβανόμαστε. Μου έρχεται η σκέψη ότι αυτό το Φως που τώρα βλέπω, είναι το Σώμα του Κυρίου και όλων των εξελιγμένων Όντων που υπάρχουν μέσα Του. Αυτό ακριβώς εννοούμε όταν λέμε ότι ζούμε μέσα στο Σώμα Του. Είναι κυριολεκτικό! Όταν κανείς δει το Φως, όταν βλέπει την αύρα, δεν χρειάζεται να πάει κάπου για να Τον λατρέψει. Ανοίγει η ψυχή του εκεί που βρίσκεται την κάθε στιγμή και μπαίνει μέσα του η Ενέργεια του Φωτός του Κυρίου Ημών. Τότε νιώθει πλήρης.