34. Η μέρα που εμφανίστηκαν οι Δάσκαλοι

 


Ιανουάριος 2002. Καθόμασταν στο σπίτι της φίλης και συζητούσαμε. Συγχρόνως έβλεπα και την αύρα της, όπως μου συμβαίνει αυτόματα τώρα πια. Έως εκεί τα πράγματα ήταν γνώριμα.
Ξαφνικά, είδα κάτι που το παρατηρούσα για πρώτη φορά και μου έκανε εντύπωση. Στα δεξιά της και εντελώς ξεχωριστά από την ίδια, παρατήρησα τα περιγράμματα τριών σωμάτων από λευκόχρυσο φως. Επρόκειτο σαφέστατα για αιθερικές μορφές. Η μεσαία μορφή ήταν λίγο πιο μεγάλη. Μπορούμε να πούμε ότι στέκονταν ακίνητοι, ώμο με ώμο και μας κοίταζαν. Ένιωσα την ανάγκη να τους χαιρετίσω.

Τελικά είχα δει τους οδηγούς μας, τους Δασκάλους; Ποιους είχα δει; Ίσως φανεί στο μέλλον. Διαπίστωσα και μόνη μου ότι ο αόρατος χώρος είναι γεμάτος παρουσίες, φίλους-φύλακες που είναι κοντά μας, κυριολεκτικά, μας παρακολουθούν, μας ακούν και μας βοηθούν.

Λίγο καιρό αργότερα ένιωσα εσωτερικά τη βεβαιότητα ότι είχα πράγματι δει τους Δασκάλους. Η πεποίθησή μου ενισχύθηκε και από μία σύμπτωση : στο βιβλίο της Μπάρμπαρα Αν Μπρέναν με τίτλο «Χέρια όλο Φως» βρήκα την απεικόνιση τέτοιων αντίστοιχων μορφών. Η συγκεκριμένη απεικόνιση από αυτό το βιβλίο που παραθέτω στην κάτω θέση, παρουσιάζει τα αιθερικά σώματα οδηγών και μοιάζει εξαιρετικά με την εικόνα που είδα κι εγώ.