36. Η έρευνα για την αύρα συνεχίζεται

 

Μέσα στο σπίτι μου πάνω σε όλα τα γυάλινα αντικείμενα και πιο συγκεκριμένα στην οθόνη του ηλεκτρονικού μου υπολογιστή, στην οθόνη της τηλεόρασης και στη μικρή οθόνη του DVD player, όταν αυτές είναι σβηστές, όπως όλοι μας, βλέπω την αντανάκλαση του χώρου. Είναι ωστόσο αξιοσημείωτο ότι αυτές οι αντανακλάσεις είναι είτε απαλό βιολετί, είτε μπλε. Οι γυάλινες επιφάνειες λειτουργούν ανακλώντας την αύρα μου, η οποία γεμίζει το χώρο, ή τουλάχιστον έτσι τις βλέπω εγώ. Δεν βλέπουμε όλοι οι άνθρωποι τα ίδια, σε μία δεδομένη στιγμή.

Πάνω στα γυαλιά μου ή στα γυαλιά άλλων ανθρώπων βλέπω το κυρίαρχο χρώμα της αύρας τους ή το χρώμα της εσωτερικής κατάστασης που κυριαρχεί στο χώρο εκείνη τη στιγμή. Πολλές φορές, στη δουλειά μου, τα γυαλιά ανακλούν πράσινο φως και μου θυμίζουν την εξέλιξη και την αγάπη που υπάρχει εκείνη τη στιγμή στο χώρο, ή ανακλούν μπλε φως και άλλοτε μωβ, όταν γίνεται μια πιο πνευματική συζήτηση, ή, ακόμα και κίτρινο όταν προσπαθώ να μεταφέρω διανοητικές πληροφορίες.

Η λωρίδα εκείνη της αύρας που εφάπτεται στο δέρμα, σε όλους τους ανθρώπους, χαρακτηρίζεται από: το χρώμα-απόχρωση, τον βαθμό καθαρότητας του φωτός (κάποιες λωρίδες αύρας που έχω δει είναι ιδιαίτερα θολές και κάποιες άλλες πολύ καθαρές), το φάρδος της αυρικής λωρίδας (άλλες είναι λεπτές και άλλες πιο φαρδιές) και τη σαφήνεια ή όχι του περιγράμματος της λωρίδας (κάποιες έχουν πλήρη ασάφεια στο περίγραμμα).

Πριν δω καθαρά την αύρα κάποιου ανθρώπου, αντιλαμβάνομαι με το ένστικτό μου την ψυχή του. Στη συνέχεια αποκαλύπτεται και οπτικά το χρώμα του φωτός της. Δεν έχω εκπλαγεί μέχρι τώρα παρά μονάχα σε μία περίπτωση που περίμενα να δω μπλε φως και είδα λευκό με ίχνη κόκκινου-ροζ. Δεν πρέπει να περιμένω να δω κάτι συγκεκριμένο οπωσδήποτε. Κατάλαβα ότι πρέπει να παραμένω ανοιχτή σε αυτό που υπάρχει. Κι έτσι αυτό μου αποκαλύπτεται.
 
Omraam Mikhael Aivanhov...*