60. Ο Οδηγός «κατεβαίνει»
κι εμείς «ανεβαίνουμε» για να συναντηθούμε




Ιούνιος 2007. Βρισκόμαστε και πάλι στην αγαπημένη μας εξοχή. Συγκεντρώνομαι στη φίλη. Βλέπω γύρω από το κεφάλι της να ανάβουν και να σβήνουν σημεία σαν αστέρια και από πάνω της ακριβώς να σχηματίζεται μία μορφή από φως. Ρωτάω ποιος είναι και παίρνω την απάντηση ότι είναι ο Οδηγός της. Όταν βρισκόμαστε στη δόνηση του πνευματικού κόσμου δεν υπάρχει καμία περίπτωση να αντιμετωπίσουμε με σκεπτικισμό τον Οδηγό που μας μιλάει. Όταν βγούμε απ' αυτή τη δόνηση αρχίζει ο σκεπτικισμός.

Εκείνη τη στιγμή που έχει εμφανιστεί ο Οδηγός της φίλης νιώθω πως είναι πολύ δύσκολο να βλέπει κανείς τον πνευματικό κόσμο μέσα από τόσο πυκνή ύλη. Τότε αισθάνομαι ότι ο Οδηγός αντιλαμβάνεται τηλεπαθητικά αυτό που σκέφτομαι για τη δυσκολία της θέασης και μου λέει «συνέχισε».

Έχω τη γνώση μέσα μου ότι τα μεγάλα πνευματικά Όντα «κατεβαίνουν» και παίρνουν κάποια αιθερική μορφή, ώστε να γίνονται ορατά από μας που βρισκόμαστε στην πυκνή ύλη. Συγκεντρώνομαι και προσπαθώ να δω τα χαρακτηριστικά του προσώπου του. Μου λέει «εμείς δεν έχουμε χαρακτηριστικά στο πρόσωπο, παίρνουμε μόνο ένα σχήμα για να γινόμαστε «ορατοί» από εσάς. Οι ενέργειες είναι αυτές που μας φέρνουν κοντά.» Όταν εμφανίστηκε είχα την αίσθηση ότι χαμογέλασε, παρόλο που δεν είχε χαρακτηριστικά. Μας έστειλε αγάπη. Ο χώρος γύρω ήταν γεμάτος με πράσινο και μωβ Φως, το οποίο αλλού πύκνωνε κι αλλού αραίωνε, δημιουργώντας διάφορους σχηματισμούς, που θύμιζαν αρχετυπικά σχήματα. Μετά μου έστειλε το μήνυμα «το Αιώνιο δεν αλλάζει, φέρει τα ίδια σχήματα» και αμέσως μετατράπηκε και πήρε το σχήμα ενός αετού.

Αφού μαύρισε η φυσική μορφή της φίλης, έγινε μωβ και το περίγραμμα του μωβ φωτός θύμιζε Θιβετανικές μορφές, όπως εκείνα τα αγαλματίδια του Βούδα που βλέπουμε καθισμένα οκλαδόν. Γύρω της η πύκνωση των στροβίλων του μωβ φωτός και η αραίωσή του δημιουργεί σχήματα που μοιάζουν άλλοτε με γεράκι, άλλοτε με σταυρό κι άλλοτε με μη αναγνωρίσιμο Ον, που ίσως να υπάρχει σε άλλους κόσμους, ή έχει υπάρξει στη Γη. Σκέφτομαι ότι έτσι σχηματίζεται και παίρνει μορφή η πυκνή ύλη, αφού πρώτα πάρει μορφή η αιθερική αραιή ύλη, ή αυτό που λέμε αύρα, που δεν είναι ακόμη ορατή από τον πολύ κόσμο.

Στη συνέχεια Φως ξεχύθηκε από την κορφή του κεφαλιού της φίλης σαν ένας φωτεινός πίδακας που πέφτει και μοιάζει με μωβ σιντριβάνι φωτός. «Τι φωτεινός άνθρωπος που είναι» σκέφτηκα. Είχα ήδη κουραστεί από τη συγκέντρωση και «βγήκα» από εκείνη τη δόνηση.

Τα τελευταία χρόνια έρχονται οι Δάσκαλοι από τον πνευματικό κόσμο και μου δείχνουν κυριολεκτικά το μεγαλείο που υπήρχε μπροστά στα μάτια μου δίχως να το γνωρίζω. Κανενός ανθρώπου η ζωή δεν μπορεί να είναι ίδια εάν έχει αντικρύσει αυτό το μεγαλείο.

Διαπιστώνω ότι η μετάβασή μου από τον υλικό κόσμο στον πνευματικό γίνεται σταδιακά και όταν φτάσει εκείνη η ώρα, η έξοδός μου από το σώμα μου νιώθω ότι μπορεί να γίνει πολύ μαλακά και ανεπαίσθητα.