5. Είμαι ευγνώμων που μπήκα στο φως Του ...

 

Όταν πιο παλιά, υπήρχε μέσα μας ομίχλη, γύρω απ' όλα τα θέματα που μας απασχολούσαν, το μυαλό έψαχνε αλήθειες χειροπιαστές. Τώρα, που άνοιξε τους ορίζοντές του, γνωρίζει πως τίποτα δεν είναι τόσο απλό και πως για όλα υπάρχουν κρυμμένες αλήθειες, γι' αυτούς που ψάχνουν τη λύτρωση!

Έτσι και μεις, με επίγνωση και εμπειρίες, συνειδητά μπήκαμε στο δρόμο της γνώσης με τη βοήθειά Του! Ήταν πάντα στο δρόμο μας, μόνο που δεν ήμασταν έτοιμοι να Τον δεχθούμε ... Τώρα όλα μάς φαντάζουν φυσικά, ενώ κάποτε θα νομίζαμε πως κάτι δεν πάει καλά με τον ψυχισμό μας ... Είδες, λοιπόν, πόσο μεθοδευμένα παρουσιάζεται η αλήθεια στους ανθρώπους; Πώς να μην πιστεύεις; Πώς να σκεφτείς πως μπορεί όλα να είναι πλάνη;

Γλύκανε ο καιρός, μαλάκωσε η προσμονή, πήρε χρώμα η ελπίδα! Οι καρδιές μας γίνονται όλο και πιο μεγάλες και έτσι χωράνε περισσότερους ανθρώπους, όλο και πιο αγνές και έτσι καθαρίζουν με το φίλτρο τους ό,τι απεγνωσμένα προσπαθεί να τις μολύνει. Τίποτα δεν είναι ικανό να τις κάνει να πισωγυρίσουν!

Κοιτάζω έξω και βλέπω τα πάντα καθαρότερα, ξαναγεννημένα, αναμάρτητα. Ο χειμώνας τα διέλυσε και τώρα η λυτρωτική άνοιξη τα επανέφερε στην πραγματικότητα. Έτσι κι εμείς ... μετά από ατέλειωτες καταχνιές και μπόρες, νομίζω φθάσαμε στην αιώνια Άνοιξη που μας υποσχέθηκε!

Είμαι ευτυχής που πριν φύγω μπόρεσα να διακρίνω το δρόμο Του. Είμαι ευγνώμων που μπήκα στο φως Του και αυτό είναι το πιο πραγματικό που έχω ως τώρα αισθανθεί.