21. Υπάρχουν κι άλλοι που μιλάνε
την ίδια γλώσσα

Μέρες έχω να συγκεντρωθώ ... να γράψω ... να σκεφτώ ... να σιωπήσω. Έτσι συμβαίνει να είμαι άδεια όταν δεν ακουμπάω μέσα μου για αναζήτηση και γαλήνη. Ήταν όλες αυτές οι μέρες γεμάτες με κόσμο και κουραστικές ασχολίες. Τώρα, πιστεύω, αρχίζει να έρχεται μια εποχή για πιο μεγάλη συγκέντρωση, και ειλικρινά μου έλλειψε πολύ τελευταία. Έτσι σκόρπια χάνομαι και εύκολα βρίσκομαι στο κενό. Πόσο αλήθεια αναζητώ εμένα κάθε φορά που «οι άλλοι» ρουφάνε την ενέργεια που διαθέτω ...

Σε λίγο, με τη φυγή μου, θα βρω χρόνο και χρώμα για επαναφόρτιση. Θα βρεθώ κοντά σας ... θ' αλλάξω συχνότητα ... θα γεμίσουν τα μάτια μου εικόνες κι άλλων αγαπημένων ανθρώπων!

Βιάζομαι να βρεθώ εκεί, μόνο και μόνο να σας ξαναδώ. Τελικά, η μεγαλύτερη χαρά στη ζωή μας είναι όταν εκπέμπουμε στο ίδιο μήκος κύματος, στην ίδια συχνότητα. Αυτό είναι που σε κάνει να θέλεις να ζήσεις γιατί υπάρχουν κι άλλοι που μιλάνε την ίδια γλώσσα ... υπάρχουν κι άλλοι που οι χτύποι της καρδιάς τους συντονίζονται απόλυτα με τους χτύπους της δικής σου καρδιάς ... υπάρχουν κι άλλοι που αγαπούν σαν εσένα και δακρύζουν όπως εσύ για άπειρους λόγους. Χωρίς αυτούς, τι νόημα θα είχε η ζωή;

Αγαπουλίνο, ευτυχώς που έχω και σένα ... Με σκέφτεσαι, με πονάς, με νιώθεις. Ό,τι καλύτερο στη γενική ψυχική ταλαιπωρία που περνάω και γω, όπως όλοι μας. Εσένα βλέπεις σε επέλεξα ... σε θυμάμαι ... σ' αγαπάω από την αρχή ... από πάντα, με όλα τα σχήματα και τους νόμους της κάθε εποχής. Σωματικά είμαι κουρασμένη. Ίσως η ψυχή δίνει αυτά τα σήματα στο σώμα, κι αυτό διαμαρτύρεται, πονάει και μοιάζει προς στιγμήν πως λυγάει. Είναι βλέπεις και τα πενήντα χρόνια κυκλοφορίας, ένας αριθμός που δικαιολογεί τις βλάβες της μηχανής μου. Πάλι καλά, υπάρχουν και πιο δύσκολα θα μου πεις.