20. Απ' τα πιο σημαδιακά που έχω δει ...

 

Θέλω να σου πω για τον αετό ή γεράκι που είδα στο όνειρό μου ... Θυμάσαι; Το μεσημέρι σε χρόνο ανύποπτο πήρα την απάντηση που έψαχνα, ομολογώ επίμονα. Η παρουσία του μέσα στο σπίτι ήταν η επιβεβαίωση πως βρίσκεται Εδώ, γιατί απλά βρίσκεται Παντού. Ο φόβος που πάλι με είχε αδράξει, λόγω του γνωστού προβλήματος, με έκανε να βλέπω έστω και για λίγο μόνο γήινα, μόνο ανθρώπινα ...

Ο αετός είναι η ψυχή μου, η ψυχή του κόσμου που πάντα βλέπει και ακούει τα πάντα. Με κοιτούσε μυστήρια περήφανα και περιεργαζόταν το χώρο ... εγώ αισθάνθηκα λίγο φόβο, σκέφθηκα πως φυλάκιζα ένα τόσο άγριο πουλί, γι' αυτό βιάστηκα ν' ανοίξω την πόρτα και σιγά σιγά το έβγαλα έξω ...

Έξω από την πόρτα μου, περπατούσε, δεν έφευγε, περίμενε ... αυτό που με φόβισε ήταν το άγνωστο μέρος του εαυτού μου, αυτό που δεν φοβάται, δεν έχει ύλη και δεν έχει τίποτα άλλο να δουλέψει ...

Το όνειρο ήταν από τα πιο σημαδιακά που έχω δει. Όσο κι αν μπαίνω στις καταστάσεις, κάτι είναι έξω από αυτές. Κάποτε ασυνείδητα ... τώρα συνειδητά. Η ψυχή μου, η ψυχή του Κόσμου λυτρώθηκε ... όσο και να φοβάμαι λίγο γιατί ακόμα έχω σώμα, έτσι είναι!!

Η συνέχεια θα έρθει, έτσι ή αλλιώς, καλύτερη γιατί μεγαλώσαμε ... νομίζω; Εδώ που κάθομαι γράφω ποιηματάκια για μας ... Πρέπει στο πολύ παρελθόν να σούγραφα και αυτό δεν τέλειωσε, δεν εξηγείται αλλιώς ...