29. Διαλογίζομαι ...

 

Διαλογίζομαι σημαίνει ότι θυμάμαι χωρίς τη λογική ... όχι κυριολεκτικά μα έτσι νομίζω πως έχει ... αφήνεσαι σε σκέψεις εσωτερικές που μόνο η θύμηση καθορίζει ... φεύγεις σε ατέλειωτα ταξίδια στο «χρόνο» που μόνο ονειρικά θυμάσαι.

Διαλογίζομαι είναι η στιγμή της σιωπής και της αλήθειας που έχεις σκεπάσει με χειροπιαστές καταστάσεις και πράγματα που βλέπεις και ακουμπάς.

Διαλογίζομαι είναι το αφηρημένο που έχασες και άδειασες από αίσθηση ... είναι το πραγματικό που εγκατέλειψες όταν η γη σε προσγείωσε χωρίς αντίσταση.

Διαλογίζομαι είναι η κατάσταση του νου χωρίς εκλογίκευση. Είναι ο νους χωρίς πλάνα και σχήματα.

Μόνο τότε δεν θλίβεσαι ... μόνο τότε ακουμπάς το αιώνιο, το αθάνατο ... το ωραίο! Όταν σε παίρνει η σιωπή στις μαγικές εικόνες, όταν το άπειρο σού χαρίζει τα απίθανα χρώματα και τους μυστήριους ήχους, τότε έχεις φθάσει κοντά στον ουρανό που ονειρεύτηκες, κοντά στις αλήθειες που ψάχνεις, στο δίκαιο που κουβαλάς.

Η δικαιοσύνη είναι μόνο εκεί που τα όντα εγκατέλειψαν την ύλη. Αυτό θυμάσαι, αυτό προσπαθείς να βρεις στη γη που σε πονάει.