4 Ιουνίου 1996

 

Το ταξίδι που κάνεις (σημ. για εκπαιδευτικούς - επαγγελματικούς λόγους) είναι ιδιαίτερα σημαντικό, για λόγους που θα δεις αργότερα. Η τόλμη που επιδεικνύεις είναι επίσης σημαντική, γιατί βοηθάς έτσι τον εαυτό σου να αποκολληθεί από ψυχικές εξαρτήσεις που κρατούν την ψυχή δεμένη, στο δικό σου επίπεδο. Όσο η εξέλιξη προχωρεί, ο άνθρωπος ξεφεύγει από κάθε είδους δεσμεύσεις σε υλικό επίπεδο, κάτι που δεν μπορεί να κάνει όταν και όσο βρίσκεται σε κατώτερες βαθμίδες. Αυτή η αίσθηση της εμπιστοσύνης στην άμεση Πρόνοια μπορεί να συνειδητοποιηθεί μόνο όταν ο άνθρωπος έχει μπει στην ατραπό, και αυτό αποτελεί ειδοποιό γνώρισμα της φάσης αυτής. Όσο λοιπόν υλοποιείς αυτή την εμπιστοσύνη με πράξεις όπως το παρόν ταξίδι, εδραιώνεις την πορεία και την επιλογή σου στο μονοπάτι της θείας Μύησης.

Ένα άλλο γνώρισμα της συγκεκριμένης φάσης είναι η ανάγκη να γνωρίζεις στους ανθρώπους γύρω σου τη γνώση που σου αποκαλύπτεται εσωτερικά. Αυτό σημαίνει πως σε χαρακτηρίζει η υπομονή και η διάθεση και ικανότητα να διαλεχθείς σε προσωπικά ιδιώματα άλλων ανθρώπων. Επειδή η αποστολή του κάθε ανθρώπου τον εφοδιάζει με την απαραίτητη μόνο γι’ αυτόν κοσμοθεωρία, τα λόγια σου δεν μπορεί να είναι ίδια προς τον καθένα, αλλά προσαρμοσμένα στον προσωπικό του τρόπο θεώρησης. Θα πρέπει να είσαι προσεκτική να μην ανατρέψεις νοητικές δομές που ενδεχομένως στηρίζουν ένα συγκεκριμένο πλάνο ζωής. Είναι επίσης σημαντικό να θυμάσαι πως μια τέτοια συνομιλία δεν γίνεται σε προσωπικό επίπεδο, επομένως δεν πρέπει να εμπλέκεις τον εαυτό σου συναισθηματικά, αλλά να αποστασιοποιείσαι, να ρίχνεις τον θεϊκό σπόρο και να εμπιστεύεσαι την τύχη του στον Δημιουργό και Αναθέτη σου. Όταν ο σπόρος φύγει από σένα, η τύχη της καρποφορίας του ξεφεύγει από την ευθύνη και την εποπτεία σου. Να επιμείνεις όμως αν διαπιστώσεις πως το έδαφος χρειάζεται μόχθο για να αποδώσει καρπούς.

Η τύχη των ανθρώπων πολλές φορές είναι στα χέρια συνανθρώπων. Οι Διδάσκαλοι μπορούν δυσκολότερα να πλησιάσουν ανθρώπους που έχουν τους δέκτες τους αποσυντονισμένους από τη θεϊκή Συχνότητα. Η πρεσβεία τότε των φωτισμένων συνανθρώπων τους είναι ιδιαίτερα σημαντική και απαραίτητη.

Η πίστη στον εαυτό σου είναι κάτι τελείως διαφορετικό από τον εγωισμό, και δύσκολα εκτρέπεται σε κάτι τέτοιο, γιατί πρόκειται για δύο καταστάσεις διαφορετικής ποιότητας. Η αυτοπεποίθηση είναι αίσθηση μη ανταγωνιστική, δηλαδή δεν υποβάλλει κανενός είδους σύγκριση και ταξινόμηση. Η κύρια διαφορά της από τον εγωισμό είναι ότι δεν προβάλλει τον εαυτό υπεράνω των άλλων, ούτε θεωρεί απαραίτητη τη μείωση της αξίας τους. Λαμβάνει υπόψιν την ιδιαιτερότητα κάθε πλάσματος, την ξεχωριστή και αναμφισβήτητη αξία του, και τον ειδικό και απαραίτητο ρόλο του στη λειτουργία της Ζωής. Η αγάπη για τον εαυτό μας και η παραδοχή της αξίας μας δεν μας φέρνει σε αντίθεση με τους άλλους γύρω μας, αντίθετα διευρύνει τη συνειδητότητα και αυξάνει το θαυμασμό για τον Κόσμο ως Όλον αδιαίρετο και αλληλοεξαρτώμενο.

Στα λόγια του Ιησού, η παρότρυνση της αγάπης του πλησίον ως εαυτού συσχετίζει το υποκείμενο με το αντι-κείμενο, σε μία σχέση ισορροπίας, και υποδηλώνει πως η αγάπη για τον εαυτό, όσο και για τον πλησίον, είναι δύο μέρη αναπόσπαστα και αναγκαία για την ηθική εξίσωση.

Η εμπιστοσύνη στη νίκη είναι επίσης απαραίτητη για κάθε αγώνα. Αυτό είναι κάτι γνωστό και δεν θα αναπτυχθεί εδώ. Υπενθυμίζω πως το όραμα της νίκης εφοδιάζει με δυνάμεις που ενεργούν για την υλοποίησή της στο άμεσο παρόν ή το μέλλον. Ακόμα και αν το αποτέλεσμα τελικά διαφοροποιηθεί από το όραμα, οι θετικές ενεργοποιήσεις παραμένουν στη σφαίρα της αύρας και ενισχύουν τις μελλοντικές υλοποιήσεις.

Θα πρέπει να θυμάσαι πως η «αποτυχία» δεν είναι παρά η καθυστέρηση της εμφάνισης μιας ενεργοποίησης θετικής, ή η εμφάνιση μιας ενεργοποίησης αρνητικής που προηγήθηκε, τελικά όμως δεν σημαίνει πως η θετική ενεργοποίηση ήταν ανίσχυρη. Η δύναμη της θετικής σκέψης είναι πολύ ανώτερη και ισχυρότερη από μία αρνητική, καθώς οι ποιότητές τους είναι διαφορετικές. Η ποιότητα του Καλού υπερισχύει πάντα και δεν απειλείται ποτέ από το Κακό, που συνήθως δεν είναι παρά η αρνητική εμφάνιση της θετικής ποιότητας· όπως το μαύρο χρώμα είναι στην ουσία απουσία κάθε ποιότητας φωτός – ενώ το λευκό είναι η υψηλότερη ποιότητα ως σύνθεση όλων των εκφάνσεων του φωτός – έτσι και το Κακό ορίζεται ως απουσία θετικών ποιοτήτων. Το Κακό δεν έχει άρα αυθύπαρκτη υπόσταση ούτε οντότητα. Ο Εκπεσών Άγγελος χαρακτηρίζεται από την έλλειψη θεϊκών Ιδιοτήτων και δεν μπορεί να δημιουργήσει πραγματικές απειλές για τους Υιούς του Θεού, παρά μόνον αυταπάτες.

Αυτός είναι ο λόγος που ο Φόβος είναι συναίσθημα που οφείλει να εξαλειφθεί από τις καρδιές των ανθρώπων. Ο φόβος βασίζεται μόνο στη δημιουργία εντυπώσεων και όχι σε αληθινές αιτίες. Τα δαιμόνια και τα άλλα κατώτερα όντα δεν έχουν καμία αληθινή εξουσία πάνω στους Υιούς του Θεού, και σίγουρα δεν είναι ικανά να αγγίξουν ούτε μια τρίχα από τα μαλλιά τους. Επειδή φθονούν την ευλογία της θεϊκής Σφραγίδας που τα ίδια δεν είναι σε θέση να αποκτήσουν, πλησιάζουν τους ανθρώπους και τους εμπλέκουν σε ένα νοητικό παιχνίδι όπου κάθε είδους αυταπάτες εμφανίζονται με απειλητικό περίγραμμα και βυθίζουν τους ανθρώπους σε πλάνες νοητικές και φανταστικές. Το μυαλό και η φαντασία, επειδή είναι όργανα χωρίς αυθύπαρκτη ποιότητα μπορούν να εκτραπούν εύκολα προς σκοτεινές κατευθύνσεις. Μόνο η διαίσθηση αποτελεί ηθικό στοιχείο, και μόνο εκεί μπορεί ο άνθρωπος να βασιστεί άφοβα, για να ελέγξει το αν οι σκέψεις του είναι κατόπιν υποβολής εντυπώσεων ή προϊόν πραγματικότητας. Γι’ αυτό και η προσευχή, που είναι ακριβώς η πρακτική εφαρμογή της διαίσθησης έχει δοθεί εδώ και αιώνες στους ανθρώπους ως το μοναδικό αδιάσειστο μέσον ελέγχου της σκέψης και της φαντασίας.

Ο φόβος είναι μια κατάσταση επίκτητη στον άνθρωπο, και είναι αυτό ακριβώς που ονομάζεται Πτώση στην Παλαιά Γραφή.

Ονομάζεται Πτώση επειδή ακριβώς σήμαινε μία δονητική, ενεργειακή «πτώση». Όπως είπαμε, στο επίπεδο των θετικών ποιοτήτων ο άνθρωπος δεν είναι δυνατόν να επηρεαστεί από καμία «δύναμη» ησσόνων ποιοτήτων, με άλλα λόγια δύναμη του Κακού όπως συνηθίζουμε να λέμε, πρέπει να κατεβεί στην κλίμακα για να δεχθεί αυτές τις κακές επιρροές. Τα κατώτερα όντα – ο όφις στον μύθο – δεν είναι ικανά να τον κατεβάσουν· δημιουργούν λοιπόν τις ψευδαισθήσεις, αυτές οδηγούν σε αισθήματα φόβου, και τότε ο άνθρωπος μόνος του «πέφτει» και γίνεται βορά των εχθρών του.

Ο φόβος είναι η εξαπάτηση των ανίσχυρων έναντι του ισχυρού που φθονούν και δεν μπορούν αλλιώς να πλησιάσουν.

Ο άνθρωπος μόνος του μπορεί να πλησιάσει τον Θεό ή να ρίξει τον εαυτό του στον Όφι. Ο Θεός τον εφοδιάζει με την Πίστη, ο Όφις τον εξαπατά με τον φόβο. Η πίστη είναι το μοναδικό αντίδοτο στο δηλητήριο του Φιδιού, γιατί η πίστη εξαλείφει κάθε φόβο. Αυτός είναι ο λόγος που ο Μύθος αναφέρει πως ο Θεός ζήτησε από τους Πρωτόπλαστους μόνο την Πίστη τους στα λόγια Του να μη δοκιμάσουν τον καρπό από το συγκεκριμένο δέντρο του Κήπου Του. Τους το ζήτησε όχι για να τους υποβάλλει σε περιορισμό, αλλά γιατί γνώριζε πως μόνο αυτό θα τους έσωζε από κάθε εχθρό. Η «ανυπακοή» τους οδήγησε όχι σε Τιμωρία εκ μέρους Του, αλλά στα αναπόφευκτα αποτελέσματα της επιλογής τους.

Όλα αυτά έχουν για μας συμβολική σημασία, μια και γνωρίζουμε πως όλη αυτή η ιστορία είναι μόνο μια αλληγορία. Ο φόβος τον οποίον μας δημιουργούν με ψευδαισθήσεις τα κατώτερα όντα μας οδηγεί σε ενεργειακή «πτώση», που μοιραία «πληρώνουμε» με πόνους και οδύνες – αφού αποτελεί απώλεια κάποιων θετικών-θεϊκών ποιοτήτων μας, και κάθε απώλεια είναι επώδυνη. Μόνο η ακλόνητη πίστη είναι αρωγός στο να μην πιστεύουμε στις ψευδαισθήσεις, στο να αναγνωρίσουμε πως πρόκειται για αποκυήματα φαντασίας και μόνο χωρίς ουσιαστική απειλή για μας. Η εμπιστοσύνη στο Σχέδιο του Θεού μας θωρακίζει με ολοένα υψηλότερες ενέργειες και μας προστατεύει από τον εαυτό μας που είναι ο μόνος που μπορεί να μας κάνει κακό.

Ας απαλλαχτούμε από κάθε πλάνη και φόβο, και θα δούμε να αντικαθίσταται μέσα μας κάθε οδυνηρό συναίσθημα με συναισθήματα χαράς, ειρήνης και αταραξίας. Η γνώση και η συναίσθηση της Πορείας και του Σύμπαντος του Θεού είναι οι ασπίδες του μυαλού.

Τα λόγια του Ιησού είναι γεμάτα από μηνύματα ευφορίας.  Μελέτησε τις Γραφές. Η Νέα Εποχή θα σηματοδοτηθεί από τη Γνώση που θα συνοδεύει την Πίστη στις καρδιές των Ανθρώπων.

Θα επανέλθω για να σε καθοδηγήσω σε νέα μονοπάτια.

Ο Διδάσκαλος Δίας