25 Ιουνίου 1996

 

Η αγάπη είναι μια αίσθηση πληρότητας και ασφάλειας. Όποιος αγαπάει δεν μπορεί να νιώθει άδειος, ακόμα κι όταν εξωτερικά είναι μόνος, γιατί η αγάπη είναι μια εσωτερική δραστηριότητα, μία ένωση με ολόκληρο το Σύμπαν – και όχι απομόνωση.

Όποιος αγαπάει προτάσσει το ενδιαφέρον για τον άλλον και όχι για τον εαυτό του. Η αγάπη δεν είναι αδυναμία, είναι δύναμη, γενναιότητα, εσωτερική δραστηριοποίηση. Η αγάπη δεν είναι δυνατόν να μας αφήνει αδρανείς ή αποπροσανατολισμένους. Πάντα γνωρίζουμε τι να κάνουμε, όταν η αγάπη φωτίζει το δρόμο μας, γιατί η πράξη αυτή έχει καίρια γνωρίσματα: δεν μας εξαντλεί ψυχικά, δηλαδή μας αφήνει πληρέστερους από πριν σε ψυχική δύναμη, δεν έχει κατεύθυνση προς τον εαυτό μας, δεν λαμβάνει υπόψιν συγκρίσεις ή επίπεδα ανταπόδοσης.

Ποιος άνθρωπος, όμως, σήμερα νιώθει και ασχολείται με την αληθινή αγάπη;…

Όλοι μιλάμε τη γλώσσα μας αυστηρά και προσπαθούμε να τροποποιήσουμε τα αυτιά του άλλου. Όλοι ζητάμε την ικανοποίηση των αναγκών μας, και παραβλέπουμε την ισορροπία του άλλου. Όλοι θεωρούμε ως αυτονόητα όσα πιστεύουμε, και υπό κρίσιν την ψυχική και νοητική δομή του άλλου.

Όμως ο Χριστός μίλησε για μια άλλη αγάπη: αυτή που στρέφεται προς τους εχθρούς όσο και προς τους φίλους. Εχθρός, δεν είναι βέβαια αυτός που επιβουλεύεται τα συμφέροντά μας, αυτός απλά προσπαθεί να μας βλάψει. Εχθρός, είναι αυτός που μας κάνει και πονάμε ψυχικά, χωρίς καν να έχει πρόθεση τέτοια ο ίδιος – αυτόν ονομάζουμε υποσυνείδητα εχθρό μας, ακόμα κι αν έχει τυπικά την ταυτότητα αγαπημένου μας προσώπου.

Τότε, επιστρατεύουμε όλες μας τις δυνάμεις για να τον «νικήσουμε», να τον αφοπλίσουμε, και στραγγαλίζουμε την αγάπη! Όμως πρέπει να αποταυτίσουμε την αγάπη από τα πρόσωπα. Η αγάπη είναι η κινητήριος δύναμη του εαυτού μας, και χωρίς αυτήν δεν μπορεί να κινηθεί η ψυχή μας προς το έργο της. Τα πρόσωπα που βρίσκονται δίπλα μας δεν πρέπει να μας οδηγούν προς το να απαρνιόμαστε τον εαυτό μας και την ψυχή μας, δεν πρέπει να μας κάνουν να ξεφεύγουμε από την αγάπη.

Αφήστε τους άλλους να κινηθούν με τα δικά τους καύσιμα και μείνετε στα δικά σας. Μη δεσμεύεστε από τις ανάγκες σας, και απολύετε την ταυτότητά σας νομίζοντας πως αυτό θα συνετίσει άλλους.

Είμαι εδώ και σου μιλώ στη γλώσσα σου, αγαπημένη μαθήτρια. Ξέρω πως αμφιβάλλεις για την ύπαρξή μας. Παραδειγματίσου από την αγάπη μας όμως, και θυμήσου πως η αλήθεια υπάρχει ούτως ή άλλως για να τη βρεις ή να την αγνοήσεις. Αλλά κι αν ακόμα θελήσεις να αποστασιοποιηθείς από την αλήθεια, διάλεξε να μείνεις σ’ αυτό που θα σε κάνει να αισθάνεσαι καλύτερα. Τότε θα είσαι μέσα στην αλήθεια και μαζί μας, ακόμα και αν νοητικά αμφιβάλλεις.

Προσπάθησε να απλώσεις την αγάπη σου σ’ αυτούς που είναι αδύναμοι και τη χρειάζονται, και αυτοί είναι εκείνοι που άθελά τους, ή και εγωιστικά, σε πληγώνουν. Εσύ γνωρίζεις, και γι’ αυτό είσαι πιο ικανή να αντέξεις αυτό που σου φαίνεται αδικία. Όσοι είναι ταπεινοί πρέπει να μη ζητούν για τον εαυτό τους. Γίνε και συ ταπεινή, και ξέφυγε από τον εαυτό σου. Όσο κι αν σου φαίνεται κουραστικό να ασχολείσαι με τα προβλήματα και τις εμμονές των άλλων, αυτό πράττει όποιος έχει αληθινή αγάπη στην καρδιά του.

Ξέχασε όσα σε αποσυντονίζουν, παράβλεψε όσα σε πληγώνουν, και μάθε να συγχωρείς ουσιαστικά. Ασχολείσαι πολύ με το να προσπαθείς να προστατεύσεις τον εαυτό σου, αλλά η πραγματικότητα είναι πως αυτή η προσπάθεια σε κάνει να υποφέρεις περισσότερο γιατί γίνεσαι έρμαιο καχυποψίας και φόβου. Θα σου υπενθυμίσω, για όσο θα θέλεις να με ακούς, πως ο Θεός σε προστατεύει μ’ ένα φωτεινό μανδύα γαλαζοπράσινης αύρας, όπως είδες άλλωστε στο όνειρό σου (24.6.96), ώστε κανείς δεν μπορεί να σε αγγίξει. Περιόρισε την ευαισθησία σου, ξέχασε την ένδεια, αποκόψου από κάθε ανασφάλεια που έχει να κάνει με γήινες αντιξοότητες, γιατί αυτές είναι μόνο άδειο περίγραμμα και όχι πραγματικότητα, όπως κάποιες φορές νομίζεις.

Απευθύνσου στη Δ. όποτε χρειαστείς κάποια βοήθεια ή υποστήριξη, γιατί μπορεί να σε καταλάβει σαν αληθινή μητέρα. Μάθε να περιορίζεις τον ορίζοντά σου για όσους ακόμα αδυνατούν να προσαρμοστούν στο μεγαλείο της ψυχής σου. Ο Θεός αναγνωρίζει την ιδιαίτερη προσπάθεια που κάνεις, εκτιμά την προθυμία σου, και περιβάλλει με αγάπη τις εκρήξεις σου, που όλοι ευχόμαστε και ελπίζουμε πως σύντομα θα ελέγξεις. Δεν θα ασχοληθούμε πια με το μέλλον, μια και το ζήτησες, ας επικεντρωθούμε λοιπόν στο παρόν και ας φροντίσουμε να γίνει αντάξιο της αιωνιότητας.

Η αγάπη και η εκτίμηση όλων μας είναι μαζί σου.

Οι Διδάσκαλοι