24 Ιανουαρίου 1997

 

Ο φόβος είναι ένα συναίσθημα που στοχεύει στην ακινητοποίηση. Μία υγιής προειδοποίηση του οργανισμού για κάποια δικαιολογημένη αιτία δεν ανακόπτει την πορεία του ανθρώπου, αλλά τον καλεί απλά να είναι περισσότερο προσεκτικός κατά τη διάρκειά της. Αντίθετα ο φόβος επιβάλλει την παραίτηση από την πορεία, την διακοπή της.

Όταν ο άνθρωπος νιώθει φόβο, συνήθως αισθάνεται επίσης ανικανότητα, έλλειψη εμπιστοσύνης στον εαυτό του και τους άλλους και ανάγκη να αποφύγει την ευθύνη. Το σημαντικότερο στοιχείο είναι ότι η έλλειψη εμπιστοσύνης δεν έχει πραγματική βάση, αλλά θεμελιώνεται σε κάποια επιμέρους συμβάντα που αποκτούν ξαφνικά ιδιαίτερη και καθοριστική σημασία.

Όσο κανείς γνωρίζει τον εαυτό του και τη νομοτέλεια του Σύμπαντος κατανοεί πως τίποτα από όσα συμβαίνουν δεν είναι τυχαίο και μάταιο και οπωσδήποτε, όπου υπάρχει η εσωτερική διευθέτηση, εκεί αποκαλύπτεται και ο εξωτερικός δρόμος.

Το πιο σπουδαίο όμως που διαφοροποιεί το φόβο από την υγιή αντίδραση προφύλαξης είναι ότι ο πρώτος βασίζεται σε παραποίηση της πραγματικότητας, υπερβολική διόγκωση των αρνητικών συναισθημάτων και εσωτερική ταραχή. Αντίθετα, η προειδοποίηση εφορμάται από αντικειμενική αντίληψη της πραγματικότητας και εκδηλώνεται με συναισθηματική νηφαλιότητα και εσωτερική γαλήνη και ισορροπία. Ακόμα και αν η πραγματικότητα προκαλεί όντως μία ανάγκη για προσοχή, καταλαβαίνουμε ότι έχουμε υποπέσει σε κατάσταση φόβου όταν νιώθουμε άσχημα, νευρικά ή ακόμα και πανικοβλημένοι και η διάθεσή μας είναι να αναστείλουμε κάθε δραστηριότητα. Τότε κάποιες επιμέρους καταστάσεις δραματοποιούνται αφού λαμβάνουν τεράστιες διαστάσεις, σημεία που από μόνα τους δεν έχουν τέτοια βαρύτητα. Ο άνθρωπος νιώθει εντελώς ανίκανος να τις αντιμετωπίσει και κάμπτεται η θέληση και η επιθυμία του να δραστηριοποιηθεί προς κάποια κατεύθυνση.

Ο φόβος αντιμετωπίζεται εφόσον ο άνθρωπος κατακερματίσει το γεγονός που του προκαλεί φόβο ως σύνολο, σε υποενότητες. Έτσι μπορεί να βρει λύσεις για τα όντως προβλήματα και η αντιμετώπισή τους θα καταργήσει από μόνη της το φόβο. Πέρα απ' τη δράση όμως, θα πρέπει να φροντίσει να εξισορροπήσει τη συναισθηματική του κατάσταση και να επαναφέρει την ηρεμία και τη νηφαλιότητα που θα τον καταστήσουν ικανό να αντιμετωπίσει οποιοδήποτε εξωτερικό – αληθινό – πρόβλημα.

Οι Διδάσκαλοι