13 Απριλίου 1997

 

Η απάθεια είναι μία κατάσταση που οι περισσότεροι άνθρωποι ταυτίζουν με την αναλγησία. Η απάθεια είναι, αντιθέτως, μία ψυχική κατάσταση πλήρους εγρήγορσης και ευαισθησίας, συνειδητής συμ-πάθειας, αλλά ταυτόχρονα αποταύτισης από τις υποθέσεις εκείνες που μπλοκάρουν το νου και το σώμα. Με άλλα λόγια, το να είναι κανείς απαθής σημαίνει πως συμμετέχει ενεργά στα γήινα σενάρια ζωής που εκτυλίσσονται γύρω του ή και μέσα του και επενδύει σ' αυτά σκέψη και συναίσθημα, όμως ταυτόχρονα αναγνωρίζει την επικαιρικότητά τους. Έτσι, η απάθεια τον προστατεύει από τη διάβρωση του πυρήνα της ύπαρξής του, και τον κάνει να συνειδητοποιεί πως ανήκει στην αιωνιότητα, ενώ εκείνο που πάσχει είναι το υλικό μέρος του, εκείνο που δανείστηκε από το υλικό σύμπαν για να οικοδομήσει το «ναό της ψυχής του», το όργανο που θα υλοποιήσει τη μελωδία του πνεύματός του στη συγκεκριμένη ζωή.

Προσοχή, λοιπόν, σε όσους χρησιμοποιούν την απάθεια για να νομιμοποιήσουν την αναισθησία. Η απάθεια λειτουργεί ακόμα και υποσυνείδητα για εκείνους που πιστεύουν στην Αιώνια Ζωή, όσο εκείνοι σε κάποιες φάσεις είναι εμπλεγμένοι σε γήινες ταραχές. Μην την επιζητάτε, λοιπόν, διότι εκείνη δρα και χωρίς την εντολή σας ως δικλείδα ασφαλείας, που προστατεύει την ψυχή από τον πανικό. Μη φοβάστε να βιώνετε όσα σας παρουσιάζονται σε βάθος, γιατί τότε θα έχετε χρησιμοποιήσει σωστά και πλήρως τη γήινη υπόστασή σας.

Το κυριότερο είναι να βρίσκεστε σε ενότητα με τον εαυτό σας. Ενότητα σημαίνει συνειδητοποίηση. Όσο, άραγε, αντιστρατεύεσαι τις επιθυμίες σου, τόσο προχωρά η διάσπαση. Θα πρέπει να ελέγξεις το τι σε υποκινεί κάθε φορά, και να αναγνωρίσεις πότε πρόκειται για τη φωνή του εαυτού σου και πότε πρόκειται για φόβο.

Αυτό είναι κάτι που πλέον το γνωρίζεις. Γι' αυτό και δεν πρόκειται βέβαια να έχεις κάποια απάντηση έξωθεν, γιατί καλείσαι να αποφασίσεις εσύ για το τι επιθυμείς και χρειάζεσαι. Μου ζήτησες την ευκαιρία και αυτή την έχεις. Ακολούθησε τώρα εκείνο που θέλεις, χωρίς λογοκρισία του κοινωνικού νου και χωρίς αναστολές, διότι οι φραγμοί που βάζεις δεν ανήκουν στους Αιώνιους Νόμους, αλλά είναι επικαλυμμένοι φόβοι.

Το σώμα δεν υπόκειται σε απαράβατους και κοινούς για όλους νόμους. Αυτό σημαίνει πως δεν πρέπει να υπερεκτιμάς την παρουσία του, ούτε να το προστατεύεις υπερβολικά, αλλά να το χρησιμοποιείς τόσο ώστε να εξελίσσεις τις υποθέσεις της ψυχής. Ένα άφθαρτο ρούχο δεν σημαίνει απαραίτητα ένα προνοητικό άνθρωπο, αλλά πολλές φορές και έναν αδρανή και δειλό ιδιοκτήτη. Χρησιμοποίησε, λοιπόν, το σώμα σου, σε σύμπνοια με τον άυλο εαυτό σου, και για χάρη του. Θα πρέπει κυρίως να αναγνωρίζεις την κατεύθυνση που ακολουθεί το ρεύμα του ποταμού, και να μην κινείσαι αντίθετα, διότι ο χρόνος δεν θα επαρκέσει και το έργο δεν θα συντελεστεί. Μην αγωνίζεσαι, λοιπόν, ενάντια στον εαυτό σου, μην προσπαθείς να του επιβάλλεις χαρακτηριστικά που δεν του ανήκουν, γιατί αυτό σε αποπροσανατολίζει περισσότερο από αυτά που φοβάσαι ότι δεν πρέπει να κάνεις, «επειδή δεν είναι σωστά». Συμπορεύσου με τον εαυτό σου και υποστήριξέ τον.

Η αγάπη προς τον εαυτό μας δεν σημαίνει αποδοχή των φόβων αλλά αποδοχή των επιθυμιών μας. Το να κατακρίνεις τις προσπάθειές σου και να μειώνεις την αξία σου δεν συντελεί στο να καταρρίψεις τον εγωισμό. Αν κάτι σε δυσαρεστεί στον εαυτό σου, μην αναλώνεσαι σε αξιολογήσεις και ενοχές, ούτε σε προσπάθεια να πάψει να σε δυσαρεστεί και να το δεχτείς αξιωματικά. Κινήσου δημιουργικά, και ενέργησε προς την κατεύθυνση της αλλαγής και αντικατάστασής του με κάτι που να σε ικανοποιεί. Ο Θεός σου έχει παραχωρήσει το χωράφι σου γεμάτο αγκάθια και πέτρες, και συ δεν πρέπει να το αποδέχεσαι – κάτι που τις περισσότερες φορές είναι ένας μεταμφιεσμένος φόβος – αλλά να εργάζεσαι για να το κάνεις εύφορο και όμορφο. Άλλωστε, η πραγματική αγάπη είναι δύναμη μεταμόρφωσης των πάντων, και όχι καθήλωσης σε ένα επίπεδο και συντήρησης μιας μορφής, ακόμα και όταν αυτή είναι δοσμένη απ' το Θεό. Ο Θεός εμπερικλείει σε κάθε μορφή και τη δυνατότητα εξέλιξής της, και ο άνθρωπος κινούμενος από την αγάπη και εργαζόμενος υπομονετικά καλείται να την εξελίξει.

Μη φοβάσαι, λοιπόν, τις αλλαγές. Εξέτασε μόνο τα κίνητρά σου, καθαγίασέ τα, εξάγνισε τα όνειρά σου και εμπιστεύσου τη συνέχεια στους Άγιους Συμπράττοντές σου. Επίσης γνώριζε πως η απόφαση, όποια και αν είναι, αφορά μόνο τον εαυτό σου και άρα, μην επιφορτίζεις κανέναν άλλο με ευθύνη γι' αυτήν.

Εγώ σε εμπιστεύομαι. Ξέρω πως η εργασία σου ήταν πάντα προσεκτική. Άλλωστε, να θυμάσαι πως ό,τι κάνουμε το κάνουμε επειδή αισθανόμαστε την ανάγκη και όχι για να έχουμε κάποιο συγκεκριμένο και καθορισμένο από το μυαλό μας αποτέλεσμα. Το αποτέλεσμα, εξάλλου, δεν υπάρχει, τουλάχιστον όσο μπορούμε να κρίνουμε όντες εν ζωή. Όσο και να μεταθέσουμε στο μέλλον την κρίση για το αποτέλεσμα κάποιας ενέργειάς μας, όταν θα φτάσει η στιγμή το μέλλον να γίνει παρόν, το «αποτέλεσμα» θα μας διαφεύγει, διότι θα είναι πάλι μία φευγαλέα στιγμή εν εξελίξει. Το μέλλον θα είναι πάντα μπροστά όσο η γήινη ζωή θα διαρκεί, και όσο εκτείνεται το μέλλον κανένα αποτέλεσμα δεν θα δύναται να κριθεί οριστικά. Μην αγωνίζεστε, λοιπόν, και μην αγωνιάτε για το αποτέλεσμα. Η ζωή είναι μία συνεχής κίνηση, όπου θα πρέπει να προχωρείτε ακολουθώντας την επιθυμία και όχι τελεολογικούς σκοπούς.

Όταν αναζητάς την αξία του εαυτού σου, αναζήτησε το Σώμα μου. Εκεί θα βρεις την κρυμμένη διάσταση. Θυμήσου ακόμα πως η ισοπέδωση του εαυτού σου σημαίνει δημιουργική απραξία και νέκρωση, και υπό την επίφαση της εξουδετέρωσης του εγωισμού, οι σκοτεινές δυνάμεις επεμβαίνουν στο έργο σου. Τότε, λοιπόν, εγώ θα βρίσκομαι δίπλα σου για να σε αναστήσω, νικώντας το θάνατο για άλλη μια φορά.

Ιησούς