Κυριακή 26.4.98 (του Θωμά)

 

Στα παλιά χρόνια μιλούσαν για μάγους που είχαν τη δύναμη να δημιουργούν καταιγίδες, θύελλες, που μπορούσαν να νικούν τη φύση και να την υποτάσσουν στο θέλημά τους. Υπάρχουν και σήμερα τέτοιοι «μάγοι», παιδί Μου, και αυτοί δεν είναι άλλοι από τους ανθρώπους, που η πνευματική τους ισχύς είναι εξαιρετικά μεγάλη. Αρκεί, βέβαια, να μη γίνονται «μαθητευόμενοι μάγοι» … Αλλά και αυτό είναι ένα αναγκαίο στάδιο για να συνειδητοποιήσουν το πώς πρέπει να χειρίζονται τη Δύναμη.

Στην πραγματικότητα Εγώ δεν έκανα τίποτα. Όλα ήταν μία δική σου κίνηση, μία ακόμα δοκιμή, γιατί μέσα σου γνωρίζεις με καθαρά σημάδια πια πως ο καιρός τελειώνει. Και είναι απολύτως θεμιτό να αναζητάς όσα αναζητάς. Άλλωστε μέσα σου η Αγάπη δεν μειώθηκε ποτέ.

Χρειάστηκε «να την πληρώσουν τα …», όπως λες. Παλαιότερα χρειάστηκε «να την πληρώσει …». Όμως, σκέψου πως κάποιες φορές η Δύναμη οδήγησε άλλους ανθρώπους σε θεραπεία δύσκολων ασθενειών. Μην έχεις τύψεις, λοιπόν. Τα αποτελέσματα είναι ορατά στην Ύλη, και αυτό είναι τελικά που θέλεις να επιτύχεις και να επιβεβαιώσεις.

Εγώ ήρθα προς εσένα, όπως ακριβώς Μου ζήτησες, ως Πατέρας στοργικός και φιλεύσπλαχνος. Επιθυμώ πάντα να μην εμπλέκεσαι σε τέτοιες δοκιμές, αλλά δεν μπορώ να εμποδίσω την επανάληψή τους εφόσον το έχεις ακόμα ανάγκη. Πρέπει να καταλήξεις μόνη σου στο συμπέρασμα, πρέπει να το κατακτήσεις, διότι όσο και αν εμφανίζεται στα λόγια δεν οριστικοποιείται. Και είναι στο δρόμο σου η οριστικοποίηση της Πίστης.

Πολλές φορές σου έχω πει πως η Αλήθεια βρίσκεται πέρα απ' αυτά που βλέπουν τα μάτια. Και να τώρα, η Επιστήμη σας σας λέει πως ο κόσμος δεν είναι παρά ο μικρόκοσμος των πρωταρχικών σωματιδίων, τα οποία εσείς βέβαια δεν βλέπετε. Σας λέει ακόμα για ένα Σύμπαν με διαστάσεις που τείνουν στο άπειρο, σας δίνει αριθμούς ασύλληπτους – και όμως εσείς επιμένετε να ζητάτε την επιβεβαίωση της Αλήθειας μέσω των αισθήσεών σας, που το μόνο που αντιλαμβάνονται είναι το «ψέμα».

Μη Με αναζητάς, λοιπόν, στον κόσμο των ανθρώπων. Γεννήθηκα ως άνθρωπος για να σας μεταφέρω ένα ίχνος από την Αλήθεια. Ακόμα κι οι επιστήμονές σας μιλούν για την ενέργεια του Φωτός, αλλά εσείς αρνείστε να Με πιστέψετε, επειδή τα μάτια σας δεν Με βλέπουν! Όμως σκεφτείτε πως τα μάτια σας δεν βλέπουν ούτε την ηλεκτρική ενέργεια, δεν διανοήθηκε όμως κανείς να αμφιβάλλει γι' αυτήν.

Δε σε μαλώνω, αγαπημένο παιδί. Συμπάσχω μαζί σου κα υπακούω ταπεινά στα όσα Μου ζητάς, διότι η Αγάπη μακροθυμεί, ου περπερεύεται. Ο Κύριος πλένει τα πόδια του Δούλου Του, γιατί η Αγάπη προσφέρεται χωρίς αξιολογήσεις και ισοζύγια ή ανταλλάγματα.

Γι' αυτό όμως και είναι τόσο δυνατή.

Ο Κόσμος σας, για τον οποίο ανησυχείς, είναι κυριευμένος από την άγνοια – και η άγνοια είναι το «Κακό». Είναι η εποχή που το Κτήνος βασιλεύει, δηλαδή η απληστία, η εξάρτηση, η αδιαφορία, η αναλγησία. Και όλα αυτά είναι η έλλειψη της Γνώσης της Αλήθειας. Αυτή η Γνώση είναι τόσο σημαντική ώστε οδήγησε τους Πρωτόπλαστους στη διάθεση να κλέψουν από το Δέντρο «της Γνώσης του Καλού και του Κακού», και στη συνέχεια να τιμωρηθούν απομακρυνόμενοι απ' αυτό που θέλησαν να κλέψουν. Διότι η Γνώση δημιουργείται, καλλιεργείται, και μόνο τότε μπορεί να γευτεί κανείς τους καρπούς Της, και όχι προσπαθώντας να αποσπάσει βίαια κάτι που δεν μόχθησε να καλλιεργήσει.

Έτσι έγινε με τον προηγούμενο πολιτισμό. Κι εκείνος τιμωρήθηκε να επιστρέψει πάλι στην αρχή, για να μπορέσει να γίνει αντάξιος της Γνώσης, και όχι να την κλέψει· δες και τον άλλο μύθο του Προμηθέα, που έκλεψε τη Φωτιά απ' τους Θεούς, και τιμωρήθηκε. Φυσικά, η τιμωρία δεν είναι τίποτ' άλλο από τα αποτελέσματα της ίδιας της πράξης του ανθρώπου, και κανένας Θεός δεν την «επιβάλλει».

Αυτό που κινδυνεύει, λοιπόν, δεν είναι ο Πλανήτης Γη, αλλά ο Γήινος πολιτισμός. Ένας αρχαίος σοφός, ο Σωκράτης, έλεγε πως «ουδείς εκών κακός», εννοώντας πως η έλλειψη συνειδητοποίησης οδηγεί στο Κακό. Να γνωρίζεις όμως πως ο σπόρος του Καλού είναι πολύ ισχυρός, και μία σταγόνα Καλού – ή Φωτός, ή Αγάπης – μπορεί να αντισταθμίσει έναν ωκεανό Κακού. Γιατί ένα μόριο Ύπαρξης είναι απείρως πιο δυνατό από έναν ωκεανό Ανυπαρξίας. Η Ζωή είναι πάντα δυνατότερη και αυτό άλλωστε οδήγησε στην αρχή των Αιώνων, στη Μεγάλη Έκρηξη, όπως το λέτε σήμερα.

Εσύ, και όλοι όσοι συντάσσεστε με το Έργο, σπέρνετε τους σπόρους του Νέου Δέντρου που είναι τόσο δυνατό όσο το Φως απέναντι στο σκοτάδι, όσο το Είναι απέναντι στο Μηδ-εν.

Δεν υπάρχει τίποτα που δεν ξέρεις.

Όλα υπάρχουν και λειτουργούν στο Δρόμο της Αιώνιας Ζωής. Για σένα δεν θα υπάρξουν διλήμματα, παρά μόνο αγώνες συνειδητοποίησης του ήδη όντος. Εμπιστεύσου τη Δύναμη και τον εαυτό σου.

Ο Λόγος