23. Εμπιστεύομαι το ένστικτό μου

 



Είμαστε παρέα στην παραλία. Το βλέμμα μου πέφτει πάνω σ' ένα νεαρό που αγναντεύει τη θάλασσα. Βλέπω, ξαφνικά, μία κόκκινη σφαίρα από φως με μαύρο περίγραμμα να αναδύεται από την πίσω αριστερή πλευρά του κεφαλιού του, να ταξιδεύει αργά στ' αριστερά του και να σβήνει σε ενάμισι μέτρο. Ακολουθούν ρυθμικά και άλλες τέτοιες σφαίρες. Έχω την αίσθηση ότι προβάλουν στην αύρα του νεαρού σεξουαλικές σκέψεις, γι' αυτό και έχουν κόκκινο χρώμα.

Σκέπτομαι για να σιγουρευτώ : μήπως αντιπροσωπεύουν θυμό; Αλλά πάλι όχι, γιατί ο νεαρός έχει κολυμπήσει και κάθεται ήρεμος κοιτάζοντας τη θάλασσα. Εκτός αυτού, όταν είχα παρακολουθήσει πριν λίγο καιρό, δύο ανθρώπους να διαπληκτίζονται έντονα, ο θυμός προβαλλόταν με κόκκινους κεραυνούς και άλλα αιχμηρά σύμβολα. Μπορεί το κόκκινο φως να ήταν το κοινό στοιχείο και στα δύο περιστατικά, στην περίπτωση όμως του θυμού ήταν θολό σαν βρώμικο, ενώ στην περίπτωση του νεαρού της παραλίας ήταν διαυγές και φωτεινό.

Παύω να αμφιβάλλω. Εμπιστεύομαι το ένστικτό μου και μένω στην αρχική μου εντύπωση.