18. Η μεγάλη αναζήτηση του άλλου μισού

 

Μεσημεράκι και ησυχία, και γω γεμάτη από σκέψεις για συμπεριφορές, που κάποτε υιοθετούσα και πίστευα βαθιά στην αλήθεια τους ... Οι ανάγκες μου μ' έκαναν να βλέπω στους άλλους διαφορετικά πράγματα απ' αυτά που είχαν στην πραγματικότητα. Η έντονη δική μου ανασφάλεια, η απάτη των συναισθημάτων μου, μ' έκαναν ευάλωτη και έτοιμη να πιστέψω σε περισσότερα απ' όσα διέθεταν οι άνθρωποι, που κατά καιρούς μοίραζα τη ζωή μου μαζί τους.

Η μεγάλη αναζήτηση του άλλου μισού, που βέβαια έψαχνα μάταια, με έκαναν να ωραιοποιώ καταστάσεις, ανθρώπους και σχήματα, και όταν προσγειωνόμουν ανώμαλα, χτυπούσα δυνατότερα από άλλους που διέθεταν γερά κρατήματα. Ίσως είμαι λίγο υπερβολική, μα έτσι γίνεσαι όταν ο συναισθηματισμός σου είναι ανεξέλεγκτος.

Όταν τα πράγματα πάρουν τις χρονικές τους αποστάσεις, και όταν η ζωή σού χαρίσει τη γνώση της, μοιάζουν οι άλλοι ανοιχτά βιβλία για σένα που έχουν μία και μοναδική πραγματικότητα. Την αλήθεια που βίωσες, την αλήθεια που πόνεσες να καταλάβεις, και τότε εύκολα οι συμπεριφορές δεν σε ξαφνιάζουν γιατί είσαι εσύ λίγο πριν ...

Παρ' όλα αυτά, μου λείπεις. Είσαι η συμπύκνωση του ανέμελου που φέρνει η κατανόηση της ύπαρξης. Σ' αγαπώ.