33. Θέλω μέσα στις σκιές να δω
τη δική μου σκιά

 

Απόλυτη σιωπή ... ξεκούραση του μυαλού, της όρασης, της ακοής ... Το σπίτι έχει μία ησυχία τρομακτική ... Εγώ και τα ζώα μου και κάποιες αόρατες σκιές για να γνωρίσω καλύτερα την αλήθεια ... Απόλυτη σιωπή όπως η καρδιά αποζητά και ψάχνει απεγνωσμένα γωνιές μοναχικές ... Θέλει να με ακούσει, θέλω να με ακούσω, να βρω τις ανάγκες μου, να βρω τη χαλαρότητα του ρυθμού μου ... Θέλω μες στη σιωπή ν' ανακαλύψω το δρόμο μου. Θέλω μέσα στις σκιές να δω τη δική μου σκιά ...

Θέλω να έχω την πολυτέλεια να σκεφθώ εμένα, να κάνω πράγματα για μένα, να χαθώ στη δική μου «ανυπαρξία». Θέλω να σταματήσω να αντιλαμβάνομαι, να σταματήσω να παρατηρώ, να σταματήσω να λειτουργώ για όλους. Θέλω εμένα τελικά και αυτό το ομολογώ πρώτη φορά ... Ίσως γιατί πρώτη φορά έφθασα κάτω, τόσο κάτω που δεν μπορεί παρά ή να βγω στην επιφάνεια ή να «χαθώ».

Είναι νύχτα, σε λίγο θα φύγω με τα όνειρά μου. Είναι κι αυτό μια διαφυγή από τα γήινα. Είναι κι αυτό μια μικρή αυταπάτη του μυαλού που έχει όρια, και κάποτε τα παίζει ... Τι χρειάζεται διαφορετικά ο ύπνος όταν συμβαίνει γαλήνη να υπάρχει σε διάρκεια;