Κι άλλη σκούρα μέρα και μέσα και έξω. Πενήντα χρόνια σ' αυτή τη γη και ακόμα δεν δάμασα τη συναισθηματική μου αστάθεια. Όσο θυμάμαι, όλα συμβάλλουν στο να παίζει η διάθεσή μου πότε πάνω και πότε κάτω. Ακόμα και τα όνειρα προδιαθέτουν τη μέρα μου. Είναι και ο καιρός μουντός και ψιλοβρέχει ...

Αυτές τις ώρες νιώθω ξεκομένη απ' όλους και όλα. Σκουραίνω όσο ο καιρός και όλοι οι στόχοι απομακρύνονται. Η πίστη λες και λιγοστεύει και η διάθεση φυγής μεγαλώνει. Όλοι περνάμε τέτοιες καταστάσεις και αληθινά είναι δυσάρεστες. Δεν γνωρίζω το νόημα και δεν βλέπω σημάδια για τη συνέχεια του δρόμου. Όλα μπερδεύονται στο μυαλό όσο η διάθεση σκιάζεται από την απαισιοδοξία μου. Ευτυχώς, λίγες είναι οι στιγμές της τόσο βαθιάς κατάθλιψης, αλλιώτικα νομίζω δεν θα διέφερα από παλιά.