43. Τι είμαι, αν όχι αντανάκλασή Του;

 

Οι άπειρες κυκλικές στροφές μου με κάνουν να νιώθω διαφορετική, μου ξυπνούν άλλες ανάγκες, με οδηγούν σε άλλα μονοπάτια κι έτσι ξεγελιέμαι και φαντάζω διαφορετική. Χαίρομαι μάλιστα γι' αυτό και παίρνω αξία ... Και τότε, γίνομαι όπως φαντάστηκα τον εαυτό μου, έχω άλλη όψη, άλλη συνείδηση, άλλη αντίληψη: Ένα και μοναδικό κομμάτι, με χιλιάδες παραλλαγές, χωρίς προορισμό, χωρίς τέλος και αρχή. ΕΝΑ κομμάτι, που βγάζει ό,τι θέλει να δοκιμάσει, να γευτεί, να καταλάβει ...

Και τι περίεργο, όλα που βλέπει έχει την αφέλεια να τα θεωρεί διαφορετικά, όλα που νιώθει νομίζει πως μόνο για κείνον έχουν σημασία ... Πλάνη και αφέλεια μα μόνο έτσι καταλήγει στην αλήθεια του όμοιου. «Κατ' εικόνα και ομοίωση». Πώς μούρθε τώρα αυτό; Τι είμαι αν όχι αντανάκλασή Του; Ατελής εκδοχή Του, που όμως παλεύει για να φτάσει το πρωτότυπο ... μια απ' τις άπειρες μορφές Του, που αγωνίζεται να φτάσει την εικόνα Του. Μια ελάχιστη πλευρά Του χωρίς όνομα και ταυτότητα μέχρι την επιστροφή μου σε Εκείνον ... Πώς να υπάρχω χωρίς τη σκιά Του; Πώς να ζω χωρίς την αποδοχή Του;

Όλες τις ώρες τριγυρνάω στα λημέρια Του, όλες οι στιγμές μου έχουν τη συνείδησή Του! Όταν νομίζω πως αδειάζω το μυαλό, είναι που θυμάμαι Εκείνον. Όταν πιστεύω πως η καρδιά μου σταματάει, είναι που χτυπάει στους ρυθμούς Του! Πού βρίσκεται τότε η μοναξιά, που έχει γίνει εφιάλτης όλων μας; Πού βρίσκεται τότε η ανασφάλεια, που πηγάζει μόνο από τον κόσμο που ζούμε και κινούμαστε;

Τι περίεργο αλήθεια που πρέπει να αλλάξουμε λειτουργία και συνήθειες για να Τον ανταμώσουμε! Μόνο μέσα απ' ό,τι μας απέτρεπαν υπάρχει ... μόνο σε ό,τι αποφεύγαμε βρίσκεται. Πώς να αποδείξεις ότι ΕΙΣΑΙ όταν ο άλλος δεν γνωρίζει ότι ΕΙΝΑΙ; Πώς να τον μάθεις να βλέπει όταν δεν γνωρίζει ποια μάτια να χρησιμοποιήσει; Υπομονή μέχρι νάρθει η ευλογημένη ώρα της ίδιας όρασης, μέχρι να έρθει η στιγμή της ίδιας εικόνας ... της εικόνας Του, της εικόνας σου, της εικόνας μου.

Καταφύγιο η αγάπη Του, λιμάνι η κατανόηση της διδασκαλίας Του. Μέσα σε όλα υπάρχει Εκείνος, απ' όλα παίρνει το μερτικό Του, όλα τα ευλογεί, όλα τα κατευθύνει! Ένα μόνο συναίσθημα τορπιλίζει ό,τι διαισθητικά γνωρίζουμε: ο φόβος! αγκάθι αποπροσανατολισμού ... φόβος, η μόνη αιτία απομάκρυνσης από το στόχο Του!