23 Δεκεμβρίου 1998

 

Η βίωση της χωριστικότητας είναι εκείνη η κατάσταση που θα σε οδηγήσει στην τελική συνειδητοποίηση της Ενότητας με το Σύμπαν και το Θεό. Η αυστηρή διαφοροποίηση ως αίσθηση της χωριστικότητας, και η απομόνωση στα στενά πλαίσια του σχηματοποιημένου εαυτού, οδηγεί στο δρόμο της εσωτερικής ανακάλυψης εκείνων των «πυρηνικών» χαρακτηριστικών, τα οποία εκτείνονται στο άπειρο της Ύπαρξης. Όποιος ζει στην ασάφεια του χώρου έξω απ' αυτόν, αυτός δεν έχει ελπίδες στο δρόμο της ανακάλυψης της Αλήθειας. Μόνο αν στρέψεις τα μάτια προς τα έσω μπορείς να δεις από που ξεκινούν και που οδηγούν τα μονοπάτια της Γνώσης. Μόνο όταν σιγήσουν οι φωνές μπορείς να ακούσεις τη Φωνή.

Η αίσθηση της χωριστικότητας σε κάνει να ανακαλύψεις την Ενότητα με τον Εαυτό σου, δηλαδή να διαφοροποιείς εκείνα που ανήκουν στη δική σου Ενότητα από εκείνα που δεν ανήκουν. Έτσι, μαθαίνεις να αντιλαμβάνεσαι τι είναι εκείνο που συστήνει την κατ' ουσίαν ομοιότητα. Μαθαίνοντας να αναγνωρίζεις τη συγγένεια σε ένα - μικρό και περιορισμένο - Όλον, όπως ο άνθρωπος, μπορείς στη συνέχεια να αντιληφθείς τη συγγένεια στο ευρύτερο Όλον που είναι ο Κόσμος, κατά μία άλλη διάκριση. Μαθαίνοντας να ξεχωρίζεις κάθε χρώμα ξεχωριστά, μαθαίνεις να αναγνωρίζεις την εσωτερική συγγένεια των χρωμάτων και την, κατ' ουσίαν, αναγωγή τους σε μία αρχετυπική ποιότητα.

Το ίδιο ισχύει και για τα συναισθήματα. Αλλά, αυτά τα γνωρίζετε.

Ο Υιός