1η Απριλίου 1999

 

Προσοχή στις αυτοεκπληρούμενες προφητείες! Είναι γνωστό σε όλους σχεδόν ότι μία δήθεν «προφητεία» που ακούγεται απ' το στόμα ενός ανθρώπου με εξαιρετική αυτοπεποίθηση, μπορεί να πάρει διαστάσεις συγκυρίας, και αυτό, όχι βέβαια επειδή ήταν να υλοποιηθεί, αλλά διότι οι πιστεύοντες την εγκατέστησαν.

Αλλά και στην καθημερινή ζωή, οι άνθρωποι κινούνται συχνά προς τέτοιου είδους «προφητείες», τις οποίες φυσικά οι ίδιοι επισύρουν στη ζωή τους. Όπως δεν είναι καθόλου «μεταφυσικό» να σκεφτεί κανείς έναν άνθρωπο που επιλέγει ένα δρόμο και τον ακολουθεί, και εμφανίζονται όλα τα διακριτικά του δρόμου αυτού εν συνεχεία στην πορεία του, το ίδιο απλό είναι να σκεφτεί και έναν άνθρωπο που έχει επιλέξει έναν νοητικό δρόμο, και στη συνέχεια διακρίνει τα χαρακτηριστικά του όσο πορεύεται σ' αυτόν.

Όταν λοιπόν αναζητάτε «σημάδια», σκεφτείτε πρώτα μήπως ως «σημάδια» εκλαμβάνετε απλώς τα χαρακτηριστικά σημεία του δρόμου που έχετε ήδη εσωτερικά επιλέξει και στον οποίο ήδη έχετε αρχίσει να πορεύεστε. Αυτό, βέβαια, δεν είναι αξιόμεμπτο: αντίθετα εκφράζει ακριβώς την ελεύθερη βούληση του ανθρώπου, και συνηγορεί υπέρ αυτής, μέσω του ότι κανείς δεν αποφασίζει για κάποιον άλλο, ούτε κανείς υποδεικνύει, έστω, την επιλογή κάποιου άλλου. (Διότι ακόμα και η υπόδειξη σε πολλές περιπτώσεις μειώνει την απόλυτη ελευθερία επιλογής).

Σκεφτείτε πως, αν ένας καθ' όλα νομοταγής και υπάκουος άνθρωπος έβρισκε συνεχώς άνωθεν «σημάδια» στη ζωή του κάθε φορά που θα είχε ερωτήματα πορείας, θα ήταν τελικά καταδικασμένος να μη γνωρίσει ποτέ τον εαυτό του, άρα θα έμενε για πάντα μακριά απ' τον Θεό! Πόσο δυστυχής είναι εκείνος που έχει κάνει πάντα «εκείνο που πρέπει», αλλά έχει απωλέσει τον εαυτό του!

Τα σημάδια, λοιπόν, δεν είναι παρά επιγραφές σε μία σεσημασμένη οδό, την οποία ήδη περπατούμε. Όσο τα παρατηρούμε, αναγνωρίζουμε την επιλογή μας προς μία κατεύθυνση, διότι πολλές φορές οι άνθρωποι προχωρούν σε δρόμους και αντί να κοιτούν, σφαλίζουν τα μάτια τους και βηματίζουν ως τυφλοί. Άλλοτε πάλι, δεν επιλέγουν ένα δρόμο από δική τους παρόρμηση, αλλά βάσει επιθυμίας άλλων. Έτσι, τα σημάδια έρχονται και επανέρχονται για να τους υπενθυμίσουν την πραγματικότητα.

Η προφητεία που το μυαλό των ανθρώπων δημιουργεί, είναι διαφορετική από την προφητεία του Θεού. Η προφητεία των ανθρώπων κινείται στον άξονα της φύσης του, που είναι η διπολικότητα, η χωριστικότητα: καθορίζει δρόμους που αποκλίνουν ξεκινώντας απ' το ίδιο σημείο, σαν ακτίνες που εκτείνονται στο άπειρο χωρίς να συναντιούνται ποτέ. Είναι, λοιπόν, δρόμοι «αναγκαστικοί», που οδηγούν στη διαίρεση. Αντίθετα, η προφητεία του Θεού, είναι ένας δρόμος σύγκλισης, που οδηγεί στο αδιάσπαστο Εν, απ' όποιο σημείο και αν ξεκινήσει κανείς. Αν αναλογιστείτε πως ακόμα και ο Χρόνος δεν κινείται γραμμικά, θα δείτε πως η προφητεία του Θεού στον άξονα του Χρόνου οδηγεί τελικά στην άρση της πόλωσης και στην κατάργηση της δια-σκέδασης, δηλαδή, στην συμπύκνωση. Έτσι, δεν θα μπορούσε ποτέ να είναι μία προφητεία που περνά μέσα από αναγκαστικούς δρόμους ή δεδομένες συγκυρίες. Αντίθετα, οδηγεί στο ίδιο σημείο, ακόμα κι αν οι ενδιάμεσοι δρόμοι είναι άπειροι. Φανταστείτε ένα σημείο στον χάρτη, στο οποίο μπορεί να οδηγηθεί κανείς ακολουθώντας θεωρητικά άπειρες διαδρομές.

Μην ασχολείστε, λοιπόν, με προφητείες που κατασκευάζουν οι άνθρωποι, κυρίως από αγωνία να υπερπηδήσουν την ανησυχητική γι' αυτούς σκέψη των άπειρων επιλογών που παραχωρεί ο Θεός στους ανθρώπους. Το άπειρο ανέκαθεν φόβιζε τους ανθρώπους των πεπερασμένων διαστάσεων της γήινης ζωής, και γι' αυτό προσπάθησαν πολλές φορές να το μορφοποιήσουν: έτσι, το άπειρο του Χρόνου απέκτησε σχήμα, που όμως στην πραγματικότητα δεν έχει.

Επιλέξτε το δρόμο του Θεού. Εκεί θα ανακαλύψετε πως δεν υπάρχει η ανάγκη οριοθέτησης του άπειρου, του αιώνιου, του αμετάβλητου Ενός. Σκεφτείτε, επίσης, πως στην πρακτική ζωή οι αυτοεκπληρούμενες προφητείες πρέπει να αντικαθίστανται με συνειδητές επιλογές δρόμων ζωής, που συντείνουν στην αυτογνωσία και δεν την αποκοιμίζουν. Άλλωστε, το Έργο του Θεού πάνω στη Γη βασίζεται ακριβώς σ' αυτές τις αρχές.

(Εσύ γνωρίζεις. Ακολούθησε εκείνο ακριβώς που γνωρίζεις).

Ο Υιός