6 Μαΐου 1997

 

Όταν αγαπάς κάποιον, τότε θα πρέπει να ασχολείσαι με το να του δίνεις, να του προσφέρεις, και όχι να του ζητάς.

(Και οι ανάγκες μου;)

Όταν αγαπάς και προσφέρεις, τότε είσαι πλήρης, τότε δεν υπάρχει καμιά ανάγκη ανικανοποίητη. Γιατί η πραγματική ανάγκη του ανθρώπου είναι η επανένωσή του στο θείο Σώμα, η επιστροφή στην Ενότητα, και αυτό πληρείται μέσω της αληθινής αγάπης.

(Κι όταν ο άλλος δεν δέχεται ότι του προσφέρεις, όταν αρνείται την αγάπη μου;)

Η αγάπη που δείχνεις λειτουργεί σε σένα άσχετα με το αποτέλεσμα προς τον άλλο. Η δική σου αγάπη σε γεμίζει, διότι σε φέρνει κοντά στον παλιό, θεϊκό σου εαυτό, στην αληθινή, θεϊκή σου υπόσταση. Άλλωστε, όταν η προσφορά αγάπης είναι αγνή χωρίς την ανάμιξη εγωισμού, τότε όχι μόνο δεν περιμένεις το αποτέλεσμα που θα έχει πάνω στον άλλο, αλλά εύχεσαι από ταπεινότητα να παραμείνεις στη σκιά.

(Δεν πρόκειται να το καταφέρω ποτέ …)

Μη μειώνεις τον εαυτό σου. Ένας ποιητής της πατρίδας σου έλεγε (ενν. τον Καβάφη): «Κι εδώ που έφτασες, λίγο δεν είναι». Τίποτα δεν γίνεται αυτόματα, διότι η ύλη δεν υποτάσσεται εύκολα, η διαδικασία είναι μεγάλη και επίπονη. Όμως δεν πρέπει να παραιτείσαι όταν μπροστά σου ορθώνεται το μεγαλείο του βουνού. Αντιμετώπισέ το βήμα βήμα, και τότε θα γίνει προσπελάσιμο.

Ιησούς