10 Οκτωβρίου 1997

 

Η γνώση αντισταθμίζει το φόβο. Γι' αυτό πρέπει να «μαθαίνετε» αυτά που φοβόσαστε. Όσο η γνώση προχωρεί, τόσο υποχωρεί η αίσθηση του φόβου. Η γνώση είναι ελευθερία, γιατί καθιστά τον άνθρωπο ικανό να προχωρεί, να επιλέγει, να ξεφεύγει από αναγκαστικές πορείες.

Το φόβο τον ορίζουμε μόνοι μας πολλές φορές, όσο ονομάζουμε αυτά που συγκεκριμένα μας φοβίζουν. Εγκλωβιζόμαστε στο φόβο, όσο αποδίδουμε στους άλλους τη δύναμη και τη δυνατότητα να μας απειλούν. Κανείς δεν έχει τέτοια δύναμη ούτε δυνατότητα εφόσον δεν του την παρέχουμε νοητικά. Στην πραγματικότητα του «προβάλλουμε» μια πράξη που οι ίδιοι πράττουμε εναντίον του εαυτού μας, τον χρησιμοποιούμε σαν καθρέφτη, όπου βλέπουμε στ' αλήθεια το πρόσωπό μας να «απειλεί» τον εαυτό μας. Όταν κατανοήσουμε τον μηχανισμό προβολής του φόβου μας, που είναι φόβος του αγνώστου και δημιουργία αρνητικής εικόνας για το μέλλον, τότε θα απαλλαχθούμε οριστικά από το συναίσθημα αυτό.

Ο φόβος περιορίζει την οπτική γωνία και αντί να ευρύνει τους ορίζοντες όπως η γνώση, μας εγκλωβίζει σε αναγκαστική διαδρομή. Η ανάγκη να προστατεύσουμε τον εαυτό μας δημιουργεί ανελεύθερη συμπεριφορά και αυτοδέσμευση.

Όσο προβάλλουμε στους γύρω μας την απειλή εναντίον του εαυτού μας, τόσο γινόμαστε ανίκανοι να τους αγαπάμε, διότι τους δεσμεύουμε στον αντικατοπτρισμό μιας αρνητικής εκπόρευσης, τους βαραίνουμε με πράξεις αρνητικής ανταπόδοσης και τους ακινητοποιούμε σε συμπεριφορές που εξυπηρετούν συγκεκριμένους σκοπούς που έχουμε σχεδιάσει εμείς για τον εαυτό μας.

Μόνο αν αποδεσμευτούμε από το φόβο και προχωρήσουμε στο δρόμο της γνώσης θα γίνουμε ικανοί να δημιουργήσουμε σχέσεις αγάπης. Καταρχήν θα μπορούμε να αγαπούμε τον εαυτό μας, δηλαδή να μην τον υποβάλλουμε σε δοκιμασίες φόβου, και στη συνέχεια να αγαπούμε τους άλλους, εφόσον θα τους επιτρέπουμε να είναι ο εαυτός τους και δεν θα τους αναγκάζουμε να έχουν εξαρτημένη συμπεριφορά.

Προχώρησε χωρίς φόβο, μην επιτρέπεις στον εαυτό σου να ακινητοποιείται στο συναίσθημα αυτό. Η ακινητοποίηση είναι ο πραγματικός λόγος που δημιουργεί την ανάγκη φόβου, διότι ο δρόμος της γνώσης είναι κουραστικός.

Άφησε μόνο την αλήθεια να ζήσει. Άφησε τους άλλους να είναι ο εαυτός τους χωρίς να ζητάς ή να παρεμβαίνεις. Μέσα στη χαρά της μοναξιάς θα ανακαλύπτεις την τελείωση της συντροφικότητας. Μη σχολιάζεις τις πράξεις με λόγια, γιατί τα λόγια δεν χρειάζονται όσο η Αλήθεια είναι παρούσα. Μάθε λοιπόν να διαβάζεις τις πράξεις, να μιλάς χωρίς λόγια, να διαβάζεις και να καταλαβαίνεις το χορό του σώματος και της ψυχής.

Ο Διδάσκαλος