12 Οκτωβρίου 1997

 

Άφησε τον εαυτό σου στην Πίστη, χωρίς σκέψη, χωρίς παρεμβολή και θα δεις να υψώνεται η ζωή σου σε αιθέρες χαράς και γαλήνης. Μη σκέπτεσαι πια το φόβο για το δρόμο ή το μέλλον, γιατί ο Θεός έχει αναλάβει να σε καθοδηγήσει και να σε εξασφαλίσει.

Η βεβαιότητα της Πρόνοιάς Του θα εξαλείψει κάθε ανάγκη δικής σου παρέμβασης, και όσο ο δρόμος θα προχωρεί, τόσο δεν θα νιώθεις πια πόνο. Θα νιώσεις ίσως πίκρα και στενοχώρια βλέποντας πως οι άνθρωποι γύρω σου δεν μπόρεσαν να ανταποκριθούν στις υψηλές προσδοκίες που είχες γι' αυτούς, αλλά και αυτό θα το ξεπερνάς όταν αναλογίζεσαι πως φροντίζει Εκείνος και γι' αυτούς. Σίγουρα όμως θα εξαφανίσεις τα ίχνη του πόνου μέσα σου, διότι πόνος προκαλείται όταν νιώθουμε ευάλωτοι, αδύναμοι και ανίσχυροι απέναντι στο κακό, όταν δηλαδή ξεχνούμε ότι η Δύναμη είναι με το μέρος μας σε κάθε κίνηση, σε κάθε βήμα.

Όσο χαλαρώνουμε στην κίνηση του ποταμού, τόσο ελευθερωνόμαστε από κάθε πόνο για τον εαυτό μας. Πονάμε για τους άλλους, αλλά μέσα μας έχει ακόμα και τότε ριζώσει η Αιώνια Χαρά, Ειρήνη, Αταραξία.

Κάθε στιγμή, σε κάθε σου βήμα έλεγχε την πίστη σου. Εξέταζε τα αρνητικά συναισθήματα, κάθε φορά που γεννιούνται, και θα δεις πως η πίστη μπορεί όλες τις φορές να τα εξαφανίσει μέχρι που κάποτε δεν θα γεννιούνται πια καθόλου. Τότε θα έχει πια ξημερώσει μέσα σου η Αιώνια Ημέρα, γιατί η νύχτα δεν θα σου χρειάζεται. Και τότε δεν θα πονάς πια ούτε για τους άλλους, αλλά θα τους μεταδίδεις την πίστη σου και θα τους παρηγορείς: και εκείνοι θα ανταπεξέρχονται πια στις «προσδοκίες σου» γιατί θα είναι το Φως σου που θα τους έχει ανοίξει το δρόμο το δικό τους προς το Θεό.

Σου αποκαλύπτω το έργο σου, αγαπημένη, όπου θα βαδίσουν και τα βήματα Εκείνου που περιμένει να γεννηθεί από σας. Όσο θα στέλνεις φωτεινή σκέψη στους αγαπημένους σου συντρόφους, εκείνοι θα σου απλώνουν το χέρι και θα σε ακολουθούν στο δρόμο της ζωής.

Ιησούς