23 Μαρτίου 1998 (λίγες μέρες πριν το Πάσχα)

 

Βλέπεις γύρω σου ανθρώπους προβληματισμένους και ταλαιπωρημένους. Εντείνονται οι ψυχικές ασθένειες και θαμπώνουν οι συνειδήσεις· ακόμα και οι δικοί Μου άνθρωποι παραδίδονται συχνά στις δυνάμεις του σκότους, βυθίζονται στην απαισιοδοξία και ξεχνούν Εμένα.

Η εποχή που ζείτε είναι εποχή ταραγμένη, διότι η Ανθρωπότητα καλείται ενώπιον των ευθυνών της και ενώπιον αποφάσεων κρίσιμων και αποφασιστικών. Τα λάθη του παρελθόντος ξεσπούν τώρα όλα μαζί, για να κινητοποιήσουν μία νέα έναρξη στη Ζωή. Ακόμα και όσοι δεν ευθύνονται προσωπικά για τη μοίρα του κόσμου, καλούνται να τη συναντήσουν, να γνωρίσουν το αληθινό πρόσωπο της κατάστασης, καθώς και να προγευθούν τα πικρά αποτελέσματά της στη συνέχεια.

Το κακό, η αδράνεια δηλαδή, δρα από την άλλη μεριά αποκοιμίζοντας τις συνειδήσεις, απενεργοποιώντας τους αμυντικούς μηχανισμούς που η Ζωή σαν ένστικτο έχει εμφυσήσει μέσα σε κάθε ον. Η ακινησία είναι ο εχθρός της κίνησης, ο κοσμικός και τελειωτικός θάνατος· όποιος νικάει την αδράνεια, συντάσσεται με την Αιώνια Ζωή, ο πόθος προς την οποία είναι η Δύναμη της Αγάπης.

Η Ύλη κρύβει μέσα της μεγάλες τριβές (όπως αναφέρει η Φυσική Επιστήμη), ικανές να ακινητοποιήσουν και την πιο δραστήρια κίνηση. Μόνο μία συνεχής παροχή εκ νέου κινητήριας δύναμης μπορεί να νικήσει τις τριβές, και να συνεχίζει την κίνηση. Η δύναμη αυτή προέρχεται από το αιθέριο πεδίο, και είναι η δύναμη της Αγάπης. Χωρίς αυτήν, η Ζωή επιβραδύνεται και κάποτε ακινητοποιείται. Αυτά ήταν τα λόγια Μου, όταν μιλούσα στους ανθρώπους για την Αιώνια Ζωή, όταν τους έδειξα τον τρόπο να την ανακαλύψουν μέσα από το δικό Μου «θάνατο», την ύστατη αυτή θυσία από Αγάπη. Ο «θάνατός» Μου τότε νίκησε το θάνατο, νίκησε τη φθορά που οδηγεί στην Αιώνια Ακινησία, και σηματοδότησε το δρόμο της Ανάστασης, της Επαναφοράς στην κίνηση, μέσω της επανατροφοδότησης με τη δύναμη της Αγάπης.

Κάποτε, κάποιοι αναζητούσαν το «μαγικό φίλτρο της Αθανασίας»: εσείς γνωρίζετε πως για κείνον που αισθάνεται την καρδιά του ζωντανή δεν υπάρχει θάνατος ακόμα και στον φυσικό θάνατο. Εκείνος που προσφέρει την επίγεια ζωή του θυσία στο βωμό της Αγάπης για κάτι – άρα και Αγάπης για την ίδια τη Ζωή – εκείνος έχει ανακαλύψει το μυστικό της Αθανασίας.

Μην ανησυχείς όταν πονάς· να χαίρεσαι τότε, γιατί κυλάει στις φλέβες σου η Ζωή. Μην ανησυχείς όταν πληγώνεσαι από την Αγάπη· να ησυχάζεις τότε, γιατί νικάς την ακινητοποίηση. Μην ανησυχείς όταν αγωνιάς για την Αλήθεια και το Ψέμα· να πιστεύεις τότε πως συμπορεύεσαι με την Αιωνιότητα.

Να λυπάσαι μόνο για τους ανθρώπους που το ανοσοποιητικό τους σύστημα έχει προσβληθεί από αναλγησία· γιατί γι' αυτούς ο θάνατος είναι απλά θέμα χρόνου.

Μόλις απελευθερωθείς από την ύλη, δε θα χρειάζεσαι πια τόσο κόπο για να τροφοδοτείς την κίνηση, τη δόνηση της ψυχής. Θα νιώσεις τότε την αληθινή ελευθερία, την αληθινή γαλήνη, σα να κουβαλούσες ένα σταυρό σε μια ανηφόρα που οδηγεί στο θάνατο, και να απαλλάχτηκες απ' αυτό …

Γιορτάστε το «θάνατό» Μου με βαθιά συνείδηση της αληθινής Ζωής.

Το μέλλον το γνωρίζει μόνο ο Θεός· επειδή ο Θεός ζει στον εαυτό σου, ο εαυτός σου μόνο μπορεί να γνωρίζει το μέλλον σου.

Ρώτησε τον εαυτό σου για όσα θέλεις να μάθεις, γιατί ο εαυτός σου γνωρίζει ακόμα πως δεν υπάρχει παρόν και μέλλον, υπάρχει μόνο η Δημιουργία της Αγάπης, υπάρχει αυτό που βλέπεις πίσω απ' τα μάτια, αυτό που ακούς χωρίς ήχο, αυτό που θέλεις να νιώθεις.

Ζήτα, λοιπόν, απ' τον εαυτό σου να «δει» και να νιώσει αυτό που επιθυμεί, και πίστεψε πως αυτό δεν είναι παρά παρελθόν, εφόσον έζησε στη συνείδησή σου.

Ιησούς