ΦΑΙΔΩΝ 84d-85b Συνυπηρέτης με τους κύκνους Και ο Σιμμίας είπε: Κι όμως, Σωκράτη, για να σου πω την αλήθεια, ο καθένας μας εδώ και ώρα, όντας σε αμηχανία, σπρώχνει μπροστά και παρακινεί τον άλλον να ρωτήσει, επειδή θέλει βέβαια να σε ακούσει, αλλά διστάζει να σε ενοχλήσει μήπως τυχόν και σου φανεί δυσάρεστο εξαιτίας της συμφοράς που τώρα περνάς. Κι εκείνος, όταν τ' άκουσε, γέλασε γλυκά και είπε: Αλίμονο, Σιμμία. Θα ήταν στ' αλήθεια δύσκολο να μπορέσω να πείσω τους άλλους ότι δεν θεωρώ συμφορά αυτό που μου συμβαίνει τώρα, τη στιγμή μάλιστα που δεν μπορώ να πείσω ούτε καν εσάς, αλλά αντίθετα φοβάστε πως η θέση μου είναι τώρα πιο στενόχωρη απ' ό,τι στην περασμένη μου ζωή. Και, καθώς φαίνεται, σας δίνω την εντύπωση ότι στη μαντική τέχνη είμαι κατώτερος από τους κύκνους, που όταν αισθάνονται ότι θα πεθάνουν, αυτοί που και πριν τραγουδούσαν, τραγουδούν τότε πιο πολύ και πιο ωραία από ποτέ, επειδή είναι χαρούμενοι που θα φύγουν κοντά στον θεό του οποίου είναι θεράποντες. Οι άνθρωποι όμως, εξαιτίας του τρόμου που νιώθουν για τον θάνατο, αραδιάζουν ένα σωρό ψέματα ακόμα και για τους κύκνους και λένε ότι θρηνούν για τον θάνατο και τραγουδούν από τη θλίψη τους, χωρίς να αναλογίζονται ότι κανένα πτηνό δεν τραγουδάει όταν πεινάει ή τουρτουρίζει ή υποφέρει άλλη κακουχία, ούτε το αηδόνι ούτε το χελιδόνι ούτε ο τσαλαπετεινός, αυτά δηλαδή που εξαιτίας της λύπης τραγουδούν θρηνητικά. Ούτε όμως αυτά μου φαίνεται να τραγουδούν επειδή λυπούνται ούτε οι κύκνοι, αλλά επειδή, φαντάζομαι, πουλιά του Απόλλωνα καθώς είναι, έχουν το χάρισμα της μαντικής και, προβλέποντας τα αγαθά στον Άδη, τραγουδούν και χαίρονται ξεχωριστά εκείνη την ημέρα όσο καμιά άλλη στην προηγούμενη ζωή τους. Κι εγώ ο ίδιος ωστόσο θεωρώ ότι είμαι συνυπηρέτης με τους κύκνους και αφιερωμένος στον ίδιο θεό και δεν κατέχω από τον κύριό μας την τέχνη της μαντικής λιγότερο από εκείνους ούτε ότι θα αποχωριστώ τη ζωή με μεγαλύτερη δυσθυμία απ' ό,τι εκείνοι. Αλλά γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο πρέπει να μιλάτε και να ρωτάτε ό,τι θέλετε, όσο το επιτρέψουν οι Ένδεκα των Αθηναίων.
|