4. Προσευχή προς όλους και όλα

 


Παρατηρώ τη φίλη κάποια στιγμή που εκείνη αυτοσυγκεντρώνεται. Γνωρίζω ότι νιώθει βαθιά κι απόλυτα ειλικρινά αυτό που κάνει. 

Βλέπω το μέτωπό της, ανάμεσα στα μάτια της, να πάλλεται ανεπαίσθητα. Ο χώρος μπροστά απ' το κεφάλι της θυμίζει μπλε φωτεινό σύννεφο. Όσο μπορούν να δουν τα μάτια μου, δίχως να χάσω τη δική μου συγκέντρωση,  ολόκληρος ο χώρος έχει γεμίσει μπλε και λευκόχρυσο φως. Κοντά στο πρόσωπό της το φως είναι πιο έντονο.

Πίσω απ' το κεφάλι της, αυτό που έχει ζωγραφιστεί με κίτρινο, θα το περιγράφαμε σαν ένα διαυγές σύννεφο με χρώμα λευκό μαζί με χρυσό που λάμπει πολύ πιο έντονα από τον υλικό χρυσό.

Βγάζω τα γυαλιά μου της μυωπίας. Βλέπω την αύρα μυωπικά. Τα ξαναφοράω και τη βλέπω καθαρά. Σχηματίζεται κανονικά είδωλο στον εγκέφαλο, που σημαίνει ότι περνάει φως μέσα από τα μάτια μου και μεταφέρεται από το οπτικό νεύρο στον εγκέφαλο. Αυτό το φως είναι το Φως και διαβάζεται, γίνεται αντιληπτό από το τρίτο μου μάτι, δηλαδή το έκτο ενεργειακό μου κέντρο αλλά και από τα δύο υλικά μου μάτια.

Ο Τζόζεφ Όστρομ στο βιβλίο του «Ανθρώπινη Αύρα» αναφέρει τα 7 εκατομμύρια κωνία και τα 130 εκατομμύρια ραβδία που είναι τα κύτταρα με τα οποία βλέπει το ανθρώπινο μάτι. Τα κωνία χρησιμεύουν για την εστίαση στο φως της ημέρας και τα ραβδία ευαισθητοποιούνται ολοένα και περισσότερο όσο πέφτει το φως της ημέρας και μας επιτρέπουν να βλέπουμε στο σκοτάδι. «Τα ραβδία», γράφει ο Όστρομ, «είναι οι δέκτες της περιφερικής μας όρασης. Σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού, τα ραβδία είναι επενδυμένα με μια ουσία που λέγεται οπτική πορφύρα (ροδοψίνη). Η οπτική πορφύρα, που είναι στην πραγματικότητα ένα βαθυκόκκινο χρώμα, είναι πολύ ευαίσθητη στο φως και ασπρίζει μόλις πέσει φως πάνω στον δέκτη. Καθώς η ένταση του φωτός μειώνεται, η οπτική πορφύρα επανασυντίθεται. Με την περιφερική αυτή όραση και σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού τα ραβδία συλλαμβάνουν την αύρα.»